Back to Top
Vrijdag 13 Dec
86390 users - nu online: 1182 people
86390 users - nu online: 1182 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





Columns & Opinie

Hoera. Het culturele jaar is weer geopend. Nu houd ik heel veel van de zomer en ik heb er met volle teugen van genoten, maar na de nieuwe hitterecords in dit land, na al het luieren en na het net teveel biertjes en komkommernieuws tot me nemen, vind ik De Uitmarkt (de opening van het culturele seizoen) altijd erg verfrissend.

door Rick van der Made - 26 oktober 2019

lengte: 6 min. Printervriendelijke Pagina  
Cultuur, identiteit, Turk en drag


This article is also available in English
lengte: 6 minuten


The Rozettes 4ever met Frank Sanders (2e v. rechts)
Nu speelde er afgelopen zomer een fijne voorstelling in het kleine Betty Asfalt theater in Amsterdam. Een van Neêrlands grote musicalsterren van weleer, Frank Sanders (73), zette met drie jongere (musical)sterren (Wesley de Ridder, Samir Hassan, Mitch Wolterink) en met pianist Guus van Wolde onder regie van Paul van Ewijk een prachtig gestileerde “drag queen show” op de planken: The Rozettes 4ever.
 
Het was niet alleen een voorstelling over de confrontaties tussen jong en oud, tussen (Amsterdam van) toen en nu en tussen kunst en vermaak, maar ook een confrontatie tussen vooroordelen, want waarom ervan uitgaan dat een drag queen geen hetero kan zijn? Drag queen = in vrouwenkleren gehulde man = homo.
 
De avond van de voorstelling ging ik op bezoek bij mijn Turkse vriend Can. Hij had me uitgenodigd van tevoren bij hem te komen eten. Can woont sinds een aantal jaren in Amsterdam, werkt voor een bank, is intelligent, grappig, belezen en homoseksueel en hij is (ongelovig) opgevoed door zijn moeder - een psychologe uit Istanboel - die nooit een probleem van zijn homoseksualiteit heeft gemaakt.

Hij kwam naar Nederland om voor een Turkse bank te gaan werken. Dat bleek niet altijd gemakkelijk te zijn. Veel Turkse collega’s waren nogal streng in de leer als het om Turkije of het geloof ging en dat vond mijn vriend lastig. Varkensvlees eten, alcohol drinken, openlijk homoseksueel zijn en geen voorstander van Erdogan zijn: het werd hem door sommige collega’s niet in dank afgenomen. “Ik was voor veel Turkse collega’s die vrijgevochten homo uit Istanboel,” vertelde hij mij.
 
Can besloot voor een Nederlandse bank te gaan werken. Daar kreeg hij - naast veel Nederlandse collega’s - een Turkse vrouw als collega die zo’n beetje hetzelfde over de zaken in de wereld dacht als hijzelf. Zij vertelde hem dat een Nederlandse collega haar in het begin van haar carrière had gezegd hoeveel geluk ze wel niet had daar te mogen werken. “Als je in Turkije was gebleven, zou je nu met een hoofddoek om thuiszitten,” had de man haar onder het mom van een grapje breed glimlachend laten weten.
 
“Veel Nederlandse collega’s blijven ons toch als ‘De Turken’ zien,” vertelde Can mij terwijl hij een glaasje raki voor me inschonk. “We moeten ons keer op keer verantwoorden voor wat Erdogan uitvreet en voor het nationalisme van Nederlandse Turken. We blijven Nederlanders maar uitleggen dat wij in onze vrije tijd meer doen dan alleen maar andere Turken opzoeken. En een en dezelfde collega heeft mij nu al drie keer verbaasd gevraagd: ‘Goh, eet jij varkensvlees?’”

Alhoewel de Frans-Libanese socioloog Armin Maalouf al in 1998 in zijn boek Moorddadige identiteiten over identiteit als over een roman schrijft (ieder schrijft zijn eigen geschiedenis, rekening houdend met wat we ons herinneren uit de traditie, de symbolen en overleveringen van de groepen waartoe we behoren, maar ook rekening houdend met de individuele toekomst die we voor ogen hebben) blijkt het voor velen toch heel lastig ieder mens als individu te zien.
 
Eenieder schrijft misschien dan wel zijn eigen roman, maar “de ander” wil toch heel graag weten onder welk kopje die roman in de bibliotheek terug te vinden is. Ben jij nou thriller, science-fiction of een literaire roman?

de Frans-Libanese socioloog Armin Maalouf

Ondanks dat onze identiteit volgens Maalouf een unieke samensmelting is van vele verschillende elementen die voor iedereen anders in elkaar vallen en die in de loop van de jaren ook voortdurend verandert (mensen integreren aspecten van de groep, maar ze transformeren ze ook: het individu bouwt een identiteit op die refereert aan zowel de symbolische band die hij heeft met de groepen waartoe hij behoort als aan een uniek, persoonlijk element, in functie van zijn geschiedenis, zijn levensloop) vindt “de ander” het toch vaak veel gemakkelijker naar believen die enkele aspecten uit die enorme hoeveelheid identiteitselementen te kiezen die voor “de ander” het beste uitkomen. En niet geheel toevallig zijn dat vaak de elementen die in de media het meest belicht worden.

Turk = Erdogan = moslim = nationalist.

Veel van wat Can vertelde herkende ik in mijn functie als columnist. Toen ik me een keer in een column in dit maandblad afvroeg hoeveel HLBT+ers een kring om een moskee zullen maken als deze weer eens door rechts-extremisten wordt beklad, vond een lezer het nodig mijn schrijven weg te zetten als “links theedrinkgelul.”
 
Maar toen ik een tijdje geleden in een column in een ander blad de opmerking maakte dat ik ooit lastiggevallen was door “teveeltestosteronmarokkaantjes,” terwijl ik in dezelfde column schrijf over mijn zorgen over het welzijn van een joodse vriendin, over mijn werk voor stichting Pink Marrakech en over de broodnodige bescherming van álle minderheden in Nederland, vond een lezeres het nodig mij uit te maken voor racist.
 
En op het moment dat ik aangeef dat ik elk geloof als instituut met de nodige argwaan benader en dat ik die instituten graag in de marge van de politieke macht wil zien, terwijl ik in precies dezelfde column schrijf hoe fijn ik het vind als ik mijn hotelbedrijf in Amsterdam binnenkom en ik mijn Marokkaanse receptionist aan gasten hoor uitleggen waar de gay-uitgaansgebieden in onze hoofdstad zich bevinden, of als ik mijn gehoofddoekte ontbijtdame plezier hoor maken met het oudere gay-echtpaar dat in mijn hotel verblijft, word ik door een lezer toch uitgemaakt voor islamofoob.

Opkomen voor islam = links = Job Cohen = theedrinkgelul.

Geloofskritiek = voorstander boerkaverbod = pegida = islamofoob.
 

Mijn vriend Can en ik waren het al snel met elkaar eens. “Ik zou graag zien,” zei hij, “dat mensen mijn levensroman lezen zoals deze bedoeld is: als een individueel verslag van een door mijzelf afgelegde tocht en van een voor mij hopelijk hoopvol toekomstpad waarin de lezer mij genoeg ruimte biedt om te kunnen zijn wie ik wil zijn zonder mij steeds als een eendimensionaal, plat karakter af te schilderen. Ja, ik ben Turk. Ja, ik ben homo. Ja, ik eet varkensvlees. Ja, ik houd van Amsterdam. Ja, Erdogan kan de pot op. Ja, ik houd van Istanboel. Ja, ik drink alcohol. Ja, mensen mogen best een hoofddoek dragen. Ja, ik geloof in vrijheid van godsdienst. Ja, ik ben ongelovig. Ja, ik zwaai tijdens Pride met de regenboogvlag.”

Ik knikte. “Jij bent het boek Can.” Hij knikte. “Jij bent het boek Rick.” “Ja. In de bibliotheek kunnen ze mij vinden onder de M van ‘Van der Made’ en niet onder de T van ‘theedrinkgelul’ of onder de I van ‘islamofoob.’”
 
Ik ging naar de voorstelling. Na afloop kwam Can mij ophalen en dronken we een biertje op het Spui. Ik vertelde hem over de heteroseksuele drag queen in het stuk en de gespeelde schok bij de homoseksuele drag toen dat bekend werd. Een schok die echter al snel omgezet werd in: “Ach, waarom ook niet?”

“Misschien dat meneer Sanders een theatervoorstelling van mijn roman kan maken,” zei Can met een knipoog. “Ach,” zei ik en ik nam nog een slokje van mijn biertje. “Waarom ook niet?”
 
Ik wens u een fijn nieuw cultureel jaar toe met - hopelijk - een fijne, nieuwe voorstelling van Frank, Wesley, Mitch, Samir en Guus.
 













GERELATEERDMEER VAN RICK VAN DER MADEMEEST GELEZEN VAN RICK VAN DER MADE

Cultuur, identiteit, Turk en drag

Rick van der Made, in Columns & Opinie op 26 oktober 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp







In het nieuwste nummer, Gay News 340, december 2019





















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media