Vrees, de basis van
religie
Religie, is naar mijn
mening, in de eerste plaats
en hoofdzakelijk gebaseerd
op angst. Gedeeltelijk is
het de vrees voor het
onbekende, en gedeeltelijk
op de wens een soort grote
broer te hebben die ons
terzijde staat in problemen
en geschillen. Vrees staat
aan de basis van de hele
zaak, vrees voor het
mysterieuze, vrees
verslagen te worden, vrees
voor de dood. Vrees
veroorzaakt wreedheid, en
daarom is het geen wonder
dat religie/kerk en
wreedheid altijd hand in
hand zijn gegaan. Dat is
omdat vrees de basis vormt
voor beiden. In deze wereld
beginnen we nu dingen
enigszins te begrijpen, en
ze een beetje te beheersen
met behulp van een
wetenschap die haar
ontwikkeling stap voor stap
heeft moeten bevechten
tegen de christelijke
religie in, tegen de
kerken, en tegen de
oppositie van al de oude
voorschriften.
Wetenschap kan ons helpen
de lafhartige vrees te
overwinnen waarin de
mensheid zoveel generaties
geleefd heeft. Wetenschap
kan ons leren, en ik denk
dat onze eigen harten ons
kunnen leren, niet langer
rond te zoeken naar een
denkbeeldige steun, niet
langer bondgenoten in de
hemel uit te vinden, maar
in plaats daarvan onze
eigen inspanningen hier
beneden te beschouwen, hoe
ze deze wereld geschikt
kunnen maken als een plaats
om in te leven, in plaats
van het oord dat de kerken
er in al deze eeuwen van
gemaakt hebben.
We moeten op onze eigen
benen staan en de wereld
frank en vrij beschouwen,
haar goede dingen, haar
slechte dingen, haar
schoonheden en haar
lelijkheid; de wereld zien
zoals ze is en er niet bang
voor zijn. Verover de
wereld door intelligentie
en niet door slaafse
onderworpenheid als gevolg
van vrees. De hele
voorstelling van een God is
een voorstelling ontstaan
uit oude oriëntaalse
tirannieën. Het is een
voorstelling die vrije
mensen onwaardig is. Als
men ziet hoe mensen
zichzelf in kerken
omlaaghalen en zeggen dat
ze miserabele zondaars
zijn, en al de rest die
daar bij hoort, is dat
verachtelijk en onwaardig
voor zelfbewuste menselijke
wezens. We horen op te
staan en de wereld eerlijk
in het gezicht kijken. We
horen naar vermogen het
beste van de wereld te
maken, en als ze niet zo
goed is als we zouden
wensen, dan is ze ten
slotte altijd nog beter dan
wat die anderen er van
gemaakt hebben in al die
eeuwen.
Een betere wereld vereist
kennis, mildheid, en moed;
wat ze niet nodig heeft is
een spijtige hunkering naar
het verleden, of een
belemmering van de vrije
intelligentie door middel
van woorden die lang
geleden door onwetende
mensen werden geuit. Ze
vereist een onbevreesde
levensopvatting en een
vrije intelligentie. Ze
vereist hoop voor de
toekomst, niet een
terugblik op een al lang
dood verleden, een verleden
waarvan we weten dat het
ver overtroffen gaat worden
door de toekomst die ons
intellect kan
scheppen....."waarom ik
geen Christen
ben"..Bertrand Russell |