Back to Top
Donderdag 02 Jul
86447 users - nu online: 915 people
86447 users - nu online: 915 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







Printervriendelijke Pagina  
Vrijheid, blijheid? Of het gevaar van teveel openheid?


door B.J. Jansz in Scene , 29 juni 2020


Leidt teveel vrijheid uiteindelijk tot onvrijheid? Vanuit filosofisch oogpunt bezien is dit best een uitdagende vraag. Ikzelf vrees namelijk van wel.


Het is niet sinds corona dat ik mijzelf deze vraag stel. Mijn intuïtie kietelt mij al langer. Het begon al toen internet groot werd. Een niet eerder vertoonde vorm voor het uiten van meningen werd aan ons toch al ruime assortiment toegevoegd. Je kon niet langer alleen met buurman Piet van mening verschillen, maar ook met Jamar uit Uganda.

En dat deden we.

De Arabische wereld was niet langer die fata morgana van prinsen en prinsessen, Zuid-Europa niet langer één groot lui strand en zelfs van Chinese burgers wisten we ineens hoe zij gemiddeld in het leven staan. Eeuwenlang ingebedde aannames en daarop gebaseerde sprookjes begonnen alras te wankelen.

Het idee dat iedereen vrijheid en blijheid nastreeft is een luchtballon gebleken. Onvrijheid scoort wereldwijd veel hoger, dus ook op internet.
Die onvrijheid is ook hier ongemerkt en heel snel mainstream geworden.
Er wordt naar hartelust gecensureerd en onwelgevallige meningen worden onder dreiging van geweld amper nog geuit. Sommige voorvechters van het vrije woord kunnen alleen nog leven met extreme beveiligingsmaatregelen.

De vrijheid waarmee iedereen verleid werd was feitelijk een meesterlijke boobytrap. En we trapten er allemaal in.

Onder het mom van vrijheid creëerden we uiteindelijk onvrijheid. Het lijkt alsof niemand het zag aankomen. Maar die intuïtie van mij kriebelde gestaag door. Tot en met de dag van vandaag.

Ook toen het eerste homohuwelijk gesloten werd was ik blij maar bezorgd. Ik vreesde toen al dat teveel openheid onze community parten zou gaan spelen. Ik geloof dat we ons midden in het uitkomen van die conclusie bevinden. Het aantal scheldpartijen en bedreigingen neemt hand over hand toe.

Wat niet weet wat niet deert heb ik altijd het mooiste spreekwoord gevonden.

Vrijheid is mooi, vooral in een vrije omgeving. Een omgeving waar iedereen stilzwijgend elkaars pijnpunt kent. Dat hoeft niet luid en duidelijk op de televee. Mensen die het begrijpen begrepen het al, en de grote andere groep hoeft mijn pijnpunt helemaal niet te kennen. Daar kan uiteindelijk alleen maar misbruik van worden gemaakt.
Alsof je zelf de munitie overhandigt aan je tegenstander en alvast gedwee naar de muur loopt.

Ik mis soms mijn kast. Hij was mooi en stevig gebouwd. Veilig.

Als je te vrij bent in het huidige Westen, loop je gevaar. Je bent achterhaalbaar. Je bent kwetsbaar. Te kwetsbaar. Kwetsbaar zijn en die kwetsbaarheid willen koesteren is iets anders dan bang zijn. Of conservatief.

Nee, poch ik regelmatig tegen mezelf: er is geen ruimdenkender hoofd dan het mijne, maar waarom zou ik iedereen daar deelgenoot van maken? Uiteindelijk ben je alleen nog aan het discussiëren over elkaars normen en waarden.
Ik houd wel van een beetje zelfcensuur. Mijn gedachten zijn toch wel van mij.
Zodra ik deze deel met iemand die geen reet snapt van mijn beleving word ik geacht die gedachten te verdedigen. Alsof iemand mij zeggen kan dat ik iets niet vinden mag. Mijns inziens het metaforische kraambed voor psychiatrische aandoeningen.

En daar pas ik voor. Opening van zaken geef ik alleen aan vrienden. Daar ben ik veilig, daar word ik begrepen, ondanks verschillen.

Door persoonlijke interesse en via internet verkregen informatie begrijp ik de Aziatische manier van leven steeds beter. Op straat formeel, beleefd, ingetogen, maar thuis en onder vrienden kunnen denken en zeggen wat je wilt.
Met miljoenen, wat zeg ik: miljarden meningen, is dat volgens mij een wijze levensstijl.
Daarom zijn Aziaten ook veel taliger, dichterlijker. Hun geschriften gaan niet over meningen. Ze gaan over de liefde en het leven, over rivieren en bergen, over de zon en de maan.
Onderwerpen waar iedereen iets mee kan, die iedereen herkent.

Tegen schenen schoppen wordt niet als een teken van beschaving beschouwd. Je schiet er niets mee op, weten zij.

Iedereen heeft een verklarend verhaal. Niemand wordt slecht geboren. Oordelen heeft daarom weinig zin. Dat begrijpen die Aziaten best goed. Het is een respectvollere benadering ook al lijkt het voor ons Westerlingen een nogal rigide leefstijl.

Willen we vrij van geest blijven zullen we toch dat stapje terug moeten doen. Dat vrees ik niet, dat verwacht en voorspel ik.

Houd dat wat weg gaat niet tegen: jaag dat wat aankomt niet weg, zou de Japanner zeggen.

 
2x per maand het laatste van onze redacteuren en nieuws updates in je inbox

Uitschrijven kan met 1 klik













GERELATEERDMEER VAN B.J. JANSZMEEST GELEZEN VAN B.J. JANSZ

Vrijheid, blijheid? Of het gevaar van teveel openheid?

B.J. Jansz, in Scene op 29 juni 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media