Back to Top
Dinsdag 07 Jul
86447 users - nu online: 926 people
86447 users - nu online: 926 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





Health & Body

In semi-tolerant Nederland gebeurt steeds meer. Jongens tussen de dertien en achttien jaar, die op school net ander gedrag vertonen, worden soms letterlijk de kast in gepest.

door Wil Groot - 24 januari 2020

lengte: 5 min. Printervriendelijke Pagina  
Laagdrempelige GGZ voor homojongeren met hulpvraag


This article is also available in English
lengte: 5 minuten



In de kleedkamer is de docent vaak niet meer bij de jongens aanwezig bij het douchen, dus moeten vooral de niet hetero-gedragende jongens het ontgelden. De docent mag aanwezig zijn, maar velen zijn er huiverig voor.

Het zijn de eerste notities die ik heb gemaakt na een kort gesprek met Bram aan de telefoon. Bram is vijfendertig en zijn echtgenoot Willem tweeëndertig. Ze zijn al tien jaar gelukkig getrouwd en hebben twee prachtige adoptiekinderen. Beiden zijn al jaren werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg.

Een aantal jaren hebben zij een eigen GGZ-instelling, omdat zij “anders” wilden doen dan de gevestigde GGZ. Zij hebben diezelfde ambitie en daarbij vernieuwende ideeën gebundeld met wetenschappelijke kennis met betrekking tot de psychische gezondheid van gay boys. Deze vormen een doelgroep is die hen dichtbij staat.


Uit onderzoek blijkt dat HLBT+-mensen vaker last hebben van psychische klachten en dat deze jongeren twee keer zo vaak emotionele problemen, gedragsproblemen en problemen met hyperactiviteit ervaren. Zelfmoord komt maar liefst 4,5 maal vaker voor bij deze doelgroep dan bij heteroseksuele leeftijdsgenoten.

Even neem ik een moment stilte in acht en gaan mijn gedachten naar de HLBTI+-zwerfjongeren in Nederland, op wie ik mij vorige maand heb gericht. Ook komen even de jongeren uit West-Friesland bij mij in beeld, met wie ik tijdens de Regenboogweek aldaar gesprekken heb gehad. Acceptatie van “anders” zijn blijft een dilemma.
 
Vertel Bram, waarom de term “gay boys”?
“Onze ambitie en drijfkracht zijn in eerste instantie om ons vooral te richten op ‘homojongeren.’ De term ‘gay boy’ sluit het meest aan op het taalgebruik van de jongeren zelf. Wanneer een wat oudere behandelaar in de reguliere GGZ een term als ‘homofiel’ gebruikt, creëert deze meteen een afstand tot de jongeren. Weten wat er speelt in de gay wereld van de jongeren en het spreken van dezelfde taal dragen bij aan een cliënt-behandelaar-relatie.”

Het is mij al sinds enkele jaren bekend dat het bij begeleiding belangrijk is het vakjargon van de cliënt te kennen oftewel mee te kunnen gaan in de eigen taal van de jongere. Bram en Willem zijn actief in Tilburg en omgeving. Vooral in de dorpsgemeenschappen zijn jongens vooral gericht op voetbal en meisjes op andere sporten. De ouders stimuleren hun kinderen daarin. Het zijn de verwachtingen die worden gesteld en dat is iets waar jongeren tegenaan lopen.

Het is voor mij herkenbaar, want ik moest ook op voetbal.

Zelf was ik ook veel artistieker ingesteld en dus begrijp ik dit dilemma duidelijk. Dit heeft ook een stukje met acceptatie te maken, omdat je je omgeving moet gaan vertellen dat je wat anders wilt dan de omgeving van jou verwacht. Bram en Willem merken dat jongeren dat niet durven. Zij zijn bang voor de reacties van de omgeving. Zij kroppen daardoor gevoelens op.
 
Zou het onderwijs daaraan iets kunnen doen?
“Dat is een goeie die je aanhaalt. Er is een duidelijk verschil tussen stedelijk en platteland. Stedelijk is men meer gericht op diversiteit. De scholen in de plattelandsgemeenschappen zijn grotendeels witte scholen met een enkele allochtoon er tussen. Bij een aantal scholen staan de geloofsovertuiging en de daarbij horende leefregels centraal. Dat bemoeilijkt soms de acceptatie en integratie van andere manieren van leven. Nu willen wij niet een homo voor de klas zetten en die vertelt het wel even. "

"Het is belangrijk dat het genormaliseerd wordt. In een standaard-onderwijspakket over seksuele gezondheid is het nu nog heel vaak: ‘Je hebt een man, een vrouw, die kunnen het met elkaar doen. Je hebt een condoom en dat is het.’ Terwijl dat te veranderen is in dat iedereen gevoelens kan hebben met elkaar. Dan kom je bijna bij het ultieme, namelijk daar waar niemand meer uit de kast hoeft te komen. Want hoewel voorlichting inmiddels verplicht is, zegt de helft van de HLBT-jongeren dat er op hun middelbare school nog geen voorlichting werd gegeven over HLBTI’s, aldus het Sociaal en Cultureel Planbureau in 2015.”
 
Dit doet mij denken aan wat een vriendin mij laatst vertelde, namelijk dat haar dochter thuiskwam en tegen haar zei dat ze verliefd was geworden op een mens.

“Ja, en dat merken wij wel bij de jongeren, want met sociale media ga je de hele wereld over. Jongeren zijn al echt snel wereldwijs. Wat ik mooi vind is dat niet alleen gay jongeren, maar ook andere jongeren zeggen dat zij verliefd zijn op iemand. Dus zij gaan er niet per definitie vanuit dat je verliefd moet worden op een jongen of een meisje. Daarin zie ik wel een stukje acceptatie. Tussen jongeren onderling mag het bestaan, maar dat is het dan. Een leerling moet geaccepteerd worden in zijn of haar keuze. Dit delen wij op scholen, waar vooral oudere leerkrachten blij zijn met deze simpele benadering, ondanks dat hun opvoeding anders was dan de onze.”

Het is duidelijk dat er nog een slag te slaan is. Bij collega-behandelaren met wie Bram en Willem in de regio werken, hopen ze dat die het nieuwe pakket als vanzelfsprekendheid meenemen. Zij gaan er dan ook vanuit dat het gewoon zo is. Hierdoor wordt de vernieuwde GGZ heel laagdrempelig, met een hoge tevredenheidsscore. Dat is iets waar zij trots op kunnen zijn.

Dit zijn dus casussen van jongens die komen met een hulpvraag waarbij coaching nodig is. Toch zijn er ook jongeren die suïcidaal zijn en een poging hebben gedaan. Die zwaar depressief zijn omdat zij door hun omgeving als gay niet worden geaccepteerd. Dan wordt het een traumabehandeling. Momenteel zijn zij heel erg gericht op gay boys, omdat de vraag groot is. Dit kan in de toekomst veranderen.
 
De jongeren van tegenwoordig dragen de wereld in hun zak in Bram en Willemde vorm van een smartphone. Over verliefd zijn zeggen velen: “Ik heb nog niemand ontmoet.” Bram en Willem werken met Instagram om in contact te komen en te blijven met jongeren, want zij leren net zoveel van hen als andersom.

“Rozen zijn niet zoo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw bloote voeten teer,
En in geen ogen las ik immer meer,
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.”
(Jacob Israël de Haan)


“Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen” is tijdloos.


kijk op www.seksengezond.nl, advies, coaching en psychologische behandeling
#gayboys
2x per maand het laatste van onze redacteuren en nieuws updates in je inbox

Uitschrijven kan met 1 klik












GERELATEERDMEER VAN WIL GROOTMEEST GELEZEN VAN WIL GROOT

Laagdrempelige GGZ voor homojongeren met hulpvraag

Wil Groot, in Health & Body op 24 januari 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media