Back to Top
Zaterdag 19 Oct
86366 users - nu online: 1165 people
86366 users - nu online: 1165 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 8 min. Printervriendelijke Pagina  
Regisseur Frank Mosvold


door Werner Borkes in Films & boeken , 16 januari 2004

This article is also available in English
lengte: 8 minuten


Tijdens de Roze Filmdagen goes NordiQ zal er speciale aandacht worden geschonken aan het werk van Frank Mosvold. De nu 38-jarige regisseur, scriptschrijver en producent is een van de meest productieve filmmakers van Scandinavië, zeker op het gebied van de korte gayfilm.Mosvold groeide op in het Noorse Kristiansand, waar zijn familie al generaties lang in de koopvaardij zat.

Na een economiestudie in Boston werkte hij vier jaar als scheepsmakelaar in New York en Londen voordat hij besloot het roer volledig om te gooien en filmmaker te worden.

Wat was de reden dat je zo’n radicale carrière-move maakte?
"Het was een beslissing die niet van de ene op de andere dag kwam. Het was niet dat op een dag de hemel openbrak en God mij toesprak: 'Frank, we gaan het helemaal anders doen...' Het was een zeer langzaam proces. Toentertijd was ik niet echt gelukkig als makelaar, ik zat ik nog volledig in de kast en ontkende vooral dat ik jongens of mannen prefereerde. Ik werkte in een macho-omgeving, ging naar stripclubs met cliënten en maakte dubbelzinnige grappen over vrouwen. Ergens ook wel leuk, maar op zich vrij vermoeiend. Het trieste is dat je je gevoel en seksualiteit ontkent. En dat maakt je eenzaam. Om niet aan privézaken te denken ging ik nog harder werken. Na een tijdje vroeg ik me af of dit het nou was? Ik verdiende goed, maar ging het daar alleen om? Ik dacht terug aan de tijd dat ik wel gelukkig was. Als kind had ik met veel plezier filmpjes gemaakt, dus dat zou misschien wel leuk zijn, maar ik had niet een brandend verlangen. Ik nam vrij, bezocht alle filmscholen in New York en Los Angeles en realiseerde me toen pas echt dat dit was wat ik wilde proberen.
Een week nadat ik mijn baan had opgezegd liet de IRA - dit was in 1992 en ze bliezen heel wat op in die tijd - ook het gebouw exploderen waar ik werkte. Een bizarre en enge ervaring, maar ik zag het achteraf alsnog als een teken van God: Zie je wel dat dit niet hetgene is waarvoor je bent voorbestemd."

Had je, eenmaal op de filmschool, de behoefte om gay films te maken?
"Nee, ik beschouw mezelf niet als een homopoliticus. Ik maak geen politieke statements in mijn films, vind ook niet dat film over politiek moet gaan. Maar ik heb er geen bezwaar tegen als ze mijn films vanuit een politiek oogpunt bekijken, wat vaak gebeurt op festivals. Er moet geen geforceerde boodschap inzitten; het moet van binnenuit komen. Vandaar dat ik altijd zeg dat ik persoonlijke films maak. Ik maak films die belangrijk zijn voor mij. Ik kwam uit een commerciële werkomgeving waar iedereen me vertelde hoe te denken en wat te doen.
Het was daarna erg bevrijdend om mezelf via film te uiten en mijn verhaal te vertellen. En natuurlijk, hoe cliché het ook klinkt, gebruikte ik het filmmaken ook als therapie, om mezelf beter te begrijpen.

Het was natuurlijk geen probleem om gay in L.A. te zijn, niemand kende me daar en ik kon helemaal opbloeien als homoseksuele filmmaker. Het was een goed excuus om zo ver mogelijk van alles en iedereen mijn seksuele identiteit te ontdekken.

Mijn coming-out daar was geen probleem, maar het was wel moeilijk om oude zakenvrienden en mijn familie daarover in te inlichten.




Het was daardoor bijzonder om het te vertellen via Forsaken. Ik zat alleen met mijn ouders in het filmtheater en na afloop spraken we
er niet over. Pas tijdens het avondeten vroeg mijn moeder me: 'Zo Frank, ben je homoseksueel?' En dat was alles wat ze wilde weten, maar dat was ook het enige wat ik ze wilde vertellen. En nu is het hun favoriete film, nee, het is de enige die ze kunnen waarderen.
In het begin was ik helemaal niet zo blij met mijn gay zijn. Ik had het gevoel dat God mij verlaten had, vandaar de titel van de film. Dat ik gekruisigd was aan het kruis dat homoseksualiteit heet. Het veranderde daarna gelukkig, maar aangezien ik uit een zeer streng gelovig nest kom, had ik nogal het een en ander om mee af te rekenen."

Festivals

Heb je nog steeds het gevoel dat God je heeft verlaten.?

"Nee, ik weet haast wel zeker dat Jezus een homo was die optrok met twaalf kerels..., maar dit terzijde. Ik geloof zelfs nog steeds in God. Ik geloof dat hij erg begrijpend is, hij had geen probleem met homoseksuelen. En zelfs Jezus gaf aan dat de bijbel verkeerd geïnterpreteerd werd, namelijk volgens het woord en niet volgens de geest. Als hij nu zou rondlopen dan zou hij hetzelfde nog steeds verkondigen, dat je de bijbel moet lezen vanuit het hart, niet vanuit het intellect. Mijn homoseksualiteit en en mijn geloof gaan nu prima samen en ik voel me er goed bij."

Is er daardoor wat veranderd in je manier van werken?
"Met c-l-o-s-e-r veranderde ik mijn manier van filmmaken, die is helemaal hand held gedraaid, omdat ik dichter op de huid van de acteurs wil zitten, het liefst zou ik eronder willen kruipen. Ik gebruik meer close-ups om de pijn van de hoofdpersoon te kunnen voelen.
Het originele script was anders, maar ik was er niet echt blij mee, maar omdat je met een deadline zit, moet je soms iets drastisch doen om er toch nog iets van te maken. Ik heb een paar pagina’s uit mijn dagboek gescheurd en dat hier en daar in het script verwerkt. Nu is het natuurlijk wel erg persoonlijk, maar alleen ik weet waar het dagboekgedeelte zit en waar het originele script wordt gevolgd.



Daarna ben ik na twaalf jaar naar Noorwegen teruggekeerd om daar films te gaan maken. Eerst kwam Kiss in the snow. Aangezien ik de laatste jaren in L.A. had gewoond was het geweldig om een film te maken in de sneeuw, in een omgeving waar ik was opgegroeid.

Ondanks het feit dat het tijdens de opnames de koudste week van het jaar was. Je hebt maar twee uur per dag voldoende licht om te draaien en een kus-scene in de sneeuw bij -18 graden was voor de acteurs natuurlijk geen pretje.

Daarna volgde Waves, die net als zijn voorganger ook gebaseerd is op een kort verhaal, maar nu was het ook míjn verhaal.

Hier en daar heb ik iets toegevoegd om het nog persoonlijker te maken. Ik wilde de film voor mezelf maken en had nooit verwacht dat het zo goed werd ontvangen op festivals."

Dus je vertelt altijd "jouw" verhaal?
"Je moet natuurlijk zoeken naar de juiste balans, je wilt dat het persoonlijk is maar niet te privé, en dat is vaak moeilijk. Als het je lukt een persoonlijke film te maken dan zullen anderen zich kunnen identificeren met de karakters, omdat ze hetzelfde voelen. Want in wezen zijn we niet zo verschillend van elkaar: homo, hetero of wat dan ook. Als je ware emoties kunt laten zien dan kan iedereen zich ermee verwant voelen. Het grootste compliment dat ik ooit heb gehad was na Waves. Een oudere heteroseksuele vrouw kwam naar me toe en vertelde me dat ze de film zo mooi vond want ze kon zich zo goed identificeren met de hoofdpersonen. En dat zijn twee jongens."

Homo/hetero

Waves, maar ook je laatste film Summer Blues, gaat grotendeels over je verliefdheid op je beste (hetero)vriend. Hoe heeft hij dat opgevat?

"Hij vindt Waves erg mooi. We hebben de film zelfs opgenomen in het zomerhuis van zijn familie, waar een en ander zich destijds heeft afgespeeld. We zijn nog steeds goede vrienden, ik was zelfs getuige op zijn huwelijk. Hij had meer problemen met Summer Blues, wat begrijpelijk is omdat die seksueel veel intiemer is."

Is het moeilijk om jonge acteurs te vinden om die intieme scene’s te spelen?
"Het is altijd moeilijk om goede acteurs te vinden. Goede acteurs hebben geen moeite om wat dan ook te spelen, omdat ze overal voor open staan en geen grenzen hebben. Het is overigens gemakkelijker om hetero-acteurs homopersonages te laten spelen, dan om homo-acteurs dat te laten doen, omdat ze meer afstand hebben, ze spelen slechts een rol.





Ik werk graag met jongeren. Ik vind ze interessant omdat ze nog geloven in liefde, in dat ze kunnen bereiken wat ze willen, de wereld kunnen veranderen. Je kunt aan ze zien of ze gelukkig zijn of niet. Ze hebben nog niet geleerd om alles te verbergen. Hoe ouder je wordt hoe te meer controle je daar over krijgt en dan toon je iets heel oppervlakkigs.
Maar ook echt oude mensen zijn interessant, omdat bij hun juist weer in hun gezicht te lezen is wat voor soort leven ze geleefd hebben. De groep daar tussenin is vrij oninteressant, omdat ze vast zitten in hun huwelijk, ze hebben kinderen, saaie banen. Zelfs in homoclubs zie je in die leeftijdsgroep veelal een dode blik in de ogen.
Dat is de reden dat ik graag films maak met jonge jongens en meisjes (Home before Christmas) en met ouderen. Een aantal projecten waar ik nu aan werk, waaronder een aantal korte, maar ook een gay speelfilm, hebben zowel jongeren als ouderen als hoofdpersonages. Het erg moeilijk om projecten gefinancierd te krijgen, maar ik hoop dat ik de komende jaren
films kan blijven maken.
Forsaken, c-l-o-s-e-r, A kiss in the snow, Waves, Summer Blues en Home before Christmas zijn te zien tijdens Roze Filmdagen goes NordiQ van 18 tot en met 21 december 2003 in Cinema de Balie en het Filmmuseum te Amsterdam. Frank Mosvold zal aanwezig zijn tijdens de vertoningen. Voor meer informatie: www.rozefilmdagen.nl













GERELATEERDMEER VAN WERNER BORKESMEEST GELEZEN VAN WERNER BORKES

Regisseur Frank Mosvold

Werner Borkes, in Films & boeken op 18 januari 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media