Back to Top
Woensdag 22 Jan
86407 users - nu online: 1283 people
86407 users - nu online: 1283 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 7 min. Printervriendelijke Pagina  
Film Review


door Rene Zuiderveld in Films & boeken , 04 november 2003

This article is also available in English
lengte: 7 minuten


Subliem psychologisch drama, annex detective

De Franse filmer François Ozon maakt in sneltreinvaart filmcarrière. Nog niet eens zo lang geleden debuteerde hij met het onderhoudende, maar nog wat wankelende, Sitcom. Per film werd zijn stijl krachtiger, ingenieuzer. Les amants criminels, Gouttes d'eau sur pierres brûlantes, Sous Le Sable, 8 Femmes; stuk voor stuk fascinerend, bijzonder, uitdagend en vooral steeds weer verrassend.


Net als in Sous Le Sable schittert Charlotte Rampling ook in Swimming Pool, de nieuwste van Ozon. Voor de zoveelste keer op rij overtreft hij zichzelf ermee. Het verhaal lijkt op het eerste gezicht de eenvoud zelve. Rampling speelt Sarah Morton, de schrijfster van misdaadromans die wat deuken in haar creativiteit ervaart. Haar verbittering uit ze in uitspraken als: "awards are like haemerrhoids, sooner or later every ass hole gets one". Op aanraden van haar uitgever vertrekt ze voor enige tijd naar diens tweede huis op het Franse platteland om haar batterijen wat op te laden.





Rust, ruimte, comfort, een droom van een huis met een privé zwembad dat ze echter niet durft te gebruiken. Onaangekondigd verschijnt op een dag Julie (Ludivine Sagnier), de dochter van de uitgever, die zich luidruchtig ook in de woning installeert. Ze neemt meerdere mannen mee naar huis, daagt Sarah uit zich losser te gedragen, en geniet volop van het zwembad. Sarah voelt zich meer en meer aangetrokken tot het leven van de jonge uitbundige tiener; door haar raakt ze geïnspireerd voor haar volgende detectiveroman. De onderliggende lesbische laag hoeft nauwelijks nog genoemd te worden, hoewel Ozon zich op dat gebied overigens bijzonder heeft ingehouden.

In een zeer ontspannen temp toont Ozon de spanningen tussen de twee generaties vrouwen; hij neemt alle gelegenheid de karakters te ontwikkelen, de sfeer weer te geven. Met subliem eenvoudige middelen trekt hij de kijker verder het verhaal in, dat steeds broeieriger wordt. En dat uitmondt in moord. De film lijkt daarme acuut van genre te veranderen; psychologisch drama maakt plaats voor detective met een onvoorstelbaar verrassende "twist" (hou hem alsjeblieft geheim!).
Mannen spelen een bijrol in de eerste Engelstalige film van Ozon, maar in een paar scènes herken je toch net zijn erotische belangstelling voor iemand van hetzelfde geslacht. Zo glijdt de camera langzaam over het lichaam van Franck (Jean-François Lamour) als hij Julie aan het zwembad bewondert; zijn opwinding is duidelijk zichtbaar.



“Moeilijke” titel verbergt fabuleuze Spaanse film

En el ciudad sin limites ligt niet zo lekker in de Nederlandse mond. Daarom gaat de film hier de bioscoop in onder de Engelse titel City Of No Limits. Hoe je hem ook wilt noemen, ga deze verpletterend mooie psychologische film zien.
Regisseur Antonio Hernández maakte met En el ciudad sin limites zowel een thriller als een familiedrama dat persoonlijk en politiek met elkaar verbindt. Hij schildert hiermee een complexe wereld vol schuldgevoelens, bedrog en lafheid aan de hand van een Spaanse familie die zich voorbereidt op de dood van vader Max (Fernando Fernan-Gómez).

Max kiest ervoor zijn laatste dagen door te brengen in Parijs, de stad die tijdens het fascistische regime in Spanje altijd het symbool is geweest voor vrijheid. En bovendien de stad waar hij zijn nu keiharde en schijnbaar emotieloze vrouw (een prachtige maar onsympathieke rol van Geraldine Chaplin) leerde kennen.





Rond zijn sterfbed bevinden zich ook zijn drie zonen, Alberto, Luis en Victor (Leonardo Sbaraglia), welke laatste zich in tegenstelling tot de anderen niet zozeer met de erfenis bezighoudt maar meer met wat er zich afspeelt in de gedachtenwereld van zijn vader. Die is bang, voelt zich voortdurend bedreigd en lijkt te raaskallen als hij het steeds over Rancel heeft. Victor bijt zich echter vast om de waarheid achter zijn vaders verwarring te ontdekken. Heel langzaam legt hij er een groot geheim mee bloot.

En el ciudad sin limites is een fascinerende, uitdagende film met een prima cast. Een film met meerdere subplots, die echter nergens van de hoofdlijn afleiden. Samen vormen ze een gedetailleerd beeld van een familie die vergissingen uit het verleden in het reine probeert te brengen met het heden. En dat kan alleen maar leiden tot nog meer kwetsbaarheid ...
Het homoseksuele element in de film is niet alleen verrassend, maar ook tot tranen roerend.



Documentaire over Rex Gildo mijdt zijn eigen onderwerp

Op 26 oktober 1999 valt/springt Rex Gildo, de ultieme vertolker van de schlager, op 60-jarige leeftijd uit het badkamerraam op de tweede verdieping van een appartement in München. Een abrupt einde aan een carrière die decennia duurde en zijn hoogtepunten had in de jaren zestig en zeventig. Een knappe jongeman met tandpastaglimlach veroverde in sneltreinvaart de harten van het Duitse (en Nederlandse) publiek. Wie Rex Gildo denkt, denkt “hossa, hossa, hossa” .. gevolgd door de rest van het zoveelste vrolijke deuntje.

Maar Rex wordt ook ouder en gedwongen grijpt hij naar beautycase en camouflagemateriaal. Dan volgen roddels over zijn vermeende homoseksualiteit. Om ze te ontkennen trouwt hij met zijn nicht Marion, maar de roddels houden aan. Ook na twee miskramen.
De tijd lijkt hem in te halen als de populariteit van de schlagermuziek keldert. Zowel Rex, als alle andere glamoursterren van het genre treden op in kermistenten en op braderieën om hun geld te verdienen. Gildo lijkt die aftakeling niet meer aan te hebben gekund; vooral ook omdat volgens geruchten zijn assistent/chauffeur Dave Klingenberg een eind aan hun verhouding wilde maken.

Aanknopingspunten genoeg voor een documentairemaker om een boeiend portret te maken over de teloorgang van een schlagerkoning. Helaas, Hans Heijnen lijkt alles te hebben ondernomen om zijn eigen film te ondermijnen. Slechts vijftig minuten duurt de film; maar desondanks ruimt de maker alle ruimte in voor de meningen van collegazangers als Freddy Breck, Michael Holm en Peter Orloff. Niet omdat ze al hun anekdotes en herinneringen over Rex willen delen; integendeel, ze promoten vooral zichzelf. De opnames achter de schermen van het grootse schlagerfestival en van de fandag van Orloff schilderen een wereld af van kleinburgerlijkheid, die tenenkrommend werkt (een docu-aanpak die op tv tot vervelens toe wordt herhaald tegenwoordig).

En als dan eindelijk wat uitgebreider aandacht aan Gildo zelf wordt besteed (de voormalige buren, enkele fans en ook Dave Klingenberg) is de oogst mager. In het persbericht over Rex Gildo - de val van een schlagerkoning staat meer intieme informatie dan er in de hele film voorkomt. Geboortedatum wordt niet eens genoemd (02-7-1936); over jeugd/achtergrond komt niets voor.





Opkomst en populariteit als zanger komt nauwelijks aan bod (waarom juist hij zoveel succes had en met welke hits was dat. Z’n muziek is op een fragment na niet eens te horen; een regelrecht teken van disrespect.). Dat Marion twee miskramen heeft gehad ontbreekt in de film (betrekkelijk essentiële informatie in de geruchtenstroom over homoseksualiteit). Heijnen laat Dave zelfs, zonder verder door te vragen, beweren dat Gildo niet homoseksueel was.

Tot slot: op de grafsteen staat de geboortenaam van de zanger L.F. Hirtreiter (Ludwig Friederich). Elders wordt hij Alexander Ludwig genoemd, maar waar dan die naam weer vandaan komt blijft onopgelost.
Heijnen lijkt een leuk onderwerpje voor een filmpje te hebben gevonden - hij nam het nauwelijks serieus, lijkt amper onderzoek te hebben gedaan. En geeft daarmee het onderwerp van zijn documentaire (on)gewild nog een trap na.



Sterven is niet zo makkelijk als het lijkt

Met My Life Without Me brengt regisseur Isabel Coixet een film in de bioscoop die diep in het hart raakt als je je daar voor open durft te stellen.
De film vertelt het verhaal van de drieëntwintigjarige Ann (Sarah Polley), moeder van twee kineren. Samen met haar werkloze man Don (de zeer aantrekkelijke Scott Speedman) woont ze in een caravan in een buitenwijk van Vancouver, naast het huis van haar moeder (Deborah Harry).
Het grauwe bestaan ondergaat een ingrijpende verandering als ze in het ziekenhuis te horen krijgt kanker te hebben. Pas vanaf dat moment ontdekt Ann de ware wil tot leven.

Ze besluit niemand iets te zeggen van haar aanstaande dood, terwijl ze bovendien allerlei dingen onderneemt die ze op z’n minst één keer in haar leven heeft willen doen.


Ze neemt een minnaar, ze geniet van dagelijkse gebeeurtenissen; maar ook bereidt ze het leven voor haar gezin zonder haarzelf voor.

Ze spreekt bandjes in voor toekomstige verjaardagen en overweegt zelfs een ander kapsel.




Dat laatste is een prachtig voorbeeld van de relativerende en subtiele humor waarmee de film is doorspekt. “Nee, niemand is normaal ... nou ja, Barry Manilow wel natuurlijk” is zo’n ander voorbeeld.

Een film die sommigen op de zenuwen zou kunnen werken omdat ze de beweegredenen van Ann niet snappen. Anderen zullen de film koesteren, juist omdat er geen standaardreacties zijn om je op de dood voor te bereiden.













GERELATEERDMEER VAN RENE ZUIDERVELDMEEST GELEZEN VAN RENE ZUIDERVELD

Film Review

Rene Zuiderveld, in Films & boeken op 10 november 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp








TOP STORIES

MEEST GELEZEN (6 mnd)IN FILMS & BOEKENIN NUMMER 146














bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media