Back to Top
Dinsdag 07 Jul
86447 users - nu online: 913 people
86447 users - nu online: 913 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







Printervriendelijke Pagina  
Red & Blue... 'Het schijnbaar onmogelijke maken we mogelijk'


door Vincent van der Kraan in Uitgaan & Reports , 06 maart 2003

This article is also available in English


Al vijf jaar lang reizen wekelijks honderden jongeren vanuit heel Nederland naar Antwerpen om zich daar in discotheek Red & Blue te storten. Inmiddels is de R&B een begrip voor de Nederlandse gayscene geworden. Samen met La Demence in Brussel hebben beide disco’s België stevig op de Europese homokaart gezet. Geen Nederlandse horeca-haat-en-nijd maar broederlijke samenwerking tussen discotheken, prijzen die, in tegenstelling tot de Nederlandse, uitermate redelijk te noemen zijn, klantvriendelijke bediening en geen horecasluitingstijden, dat alles maakt het klimaat om in België te gaan stappen voor Nederlanders zeer aantrekkelijk.

Wie is het brein achter de Antwerpse succesformule Red & Blue?
We spreken met haar eigenaar en programmeur, de 49-jarige Ludo Smits, geboren Maaseikenaar, van oorsprong niet uit de horeca afkomstig.


Ludo, wat deed je voordat je aan de horeca begon?


Ik had een Call Center en een zaak in waterbedden. Beide zaken liepen uitstekend. Het is, raar gesproken, de reactie van nichten geweest op mijn kleding dat ik in de horeca terecht ben gekomen. Ik ging wel eens naar de opera of een musical en kwam dan na afloop in keurig pak in een jeanettekot, zoals wij hier een nichtenbar noemen. Daar stonden ze me dan zo raar aan te kijken... zeg maar rustig bijna de zaak uit te kijken. Ik dacht: waarom is er nou geen zaak waar je een beetje goed gekleed uit kan gaan, die stijl heeft en waar iedereen zich toch op zijn gemak voelt. Ik dacht: dat begin ik voor mezelf.









Op de Falconrui 53 vond ik een pand waar ik, zeg maar voor mijn hobby, een stijlvolle en trendy homobar van gemaakt heb, het Hessenhuis. Het is nooit de bedoeling geweest er geld aan te verdienen, het was gewoon een bevlieging van me. Maar op een gegeven moment sloeg het zo goed aan dat we handen te kort kwamen. Het liep als een trein. Mijn hart ging er steeds meer naar uit en ik dacht: dit is wat ik leuk vind. Ik heb mijn waterbeddenzaak en Call Center heel goed kunnen verkopen en me helemaal op het Hessenhuis gestort. Dat heb ik vijf jaar gedraaid.








Op een Roze Maandag kwam ik met Manfred Langer van de IT in gesprek. Ik liep toen met het plan rond een grote gay disco te beginnen. Manfred zei meteen tegen mij: "Pas op voor de wijven. Je begint een homozaak. Nichten nemen hun vriendin mee, daarachter komen in het kielzog de heteromannen en voor je het weet bepalen die wat kan en niet kan in een homozaak, daar ben ik zelf het schip mee ingegaan met de IT en ik kan nu niet meer terug."


En heb je dat ter harte genomen?


In het Hessenhuis niet, maar in de R&B wel. Het leverde dus inderdaad problemen op bij het Hessenhuis. Dat werd zo trendy dat er bijna alleen nog maar hetero’s kwamen. Mijn opvolgers hebben de vrouwentoestroom ingeperkt. In de R&B hebben we daarom nu een heel streng deurbeleid. Zaterdags uitsluitend voor mannen.



Hoe kwam je op het idee een homodisco te beginnen?


Ach, het Hessenhuis liep steeds beter en in Antwerpen sloot de enige gay disco, de Marcus Antonius in de van Schoonhovenstraat. Antwerpen had geen enkele dansgelegenheid meer. De stad werd echt saai. Er kwam een schitterend pand vrij hier aan de haven, een oude scheepsmotorensmederij uit 1880. Een gebouw dat van binnen al veel sfeer had van zichzelf. Een paar avonturiers hadden geprobeerd er een heterodisco in te beginnen maar die was na een paar maanden al weer ter ziele. Daarna heeft een Nederlandse dame het gekocht. Ik heb haar gevraagd of ik een avond in de week de boel kon afhuren voor een homodisco. Dat wilde ze niet. Toen ik haar vroeg waarom niet, zei zij: "Ik wil mijn dochtertje recht in de ogen kunnen blijven kijken." Voor de goede orde... zij was Nederlandse!









De dame is jammerlijk failliet gegaan en het gebouw kwam vrij. Ik was inmiddels verliefd geworden op het gebouw. Ik heb het van binnen helemaal laten zandstralen zodat de oude fabrieksstenen weer helder uitkwamen en op 7 november 1997 heb ik met een knalfeest de Red & Blue geopend. De naam komt voort uit het red light district waarin we hier zitten. Van oudsher is hier de hoerenbuurt aan de haven van Antwerpen. Inmiddels heeft de gemeente de oude haven gerestaureerd en is de hele omgeving een toplocatie geworden. De prostitutie had zich indertijd stevig in dat gebied uitgebreid en is daarop helemaal terug gedrongen naar deze laatste uithoek van de haven die daardoor in verval raakte. De pandjeseigenaren zagen hun huisprijzen in een paar jaar tijd met zo’n 75% dalen. Je zag alleen nog maar rode en blauwe lampjes in de straten hieromheen.
Vandaar de naam Red & Blue.
Vanaf de opening zijn we een knalsucces gebleken.



Je moest als discobaas ook gaan programmeren. Hoe heb je dat aangepakt?



Wat je het eerste merkt, is dat je leeftijd een rol speelt. De jeugd praat een andere taal en let op andere dingen dan jij. Wat ik gedaan heb is: luisteren, luisteren en nog eens luisteren! Je moet iedere week iets nieuws verzinnen. Het belangrijkste vind ik het WOW!-effect. Klanten moeten binnenkomen en WOW! zeggen. De programmering moet boeiend zijn. Het is heel moeilijk om te strijden tegen sleur. Soms slaat een party goed aan en dan is het uiteraard geen probleem om er een vaste party van te maken.

Zo hebben we de Message Parties. Klanten komen binnen en krijgen een zichtbaar nummer. Dan kunnen zij op een groot bord een boodschap achterlaten voor een andere klant met wie zij in contact willen komen. Dat doen we met Valentijnsdag altijd. Andere herhalende parties zijn: Glamour Parties, Top Secret Parties, Super Heroes, Mister Gay Benelux samen met The Mac Groningen en Exit Amsterdam, Tormenta Hormonal in samenwerking met club Amnesia op Ibiza, en Club Flesh iedere eerste zaterdag van de maand, dat is meer het spierenwerk. Klanten moeten echter niet het gevoel krijgen dat iets zich herhaalt uit gebrek aan creativiteit. Iedere keer moet je jezelf dwingen creatief na te denken.









Laatst hebben we His Royal Badness Prince hier gehad... een aardige jongen trouwens, helemaal geen badness. We hebben Boy George gehad, Jimmy Summerville, Simple Minds en twee weken geleden Jean Paul Gaultier. Je moet de actualiteit in de gaten houden. Daarom moet je veel met klanten praten zodat je weet wat zich op dat moment afspeelt. Dat is vaak erg moeilijk, want actueel zijn is snel reageren. Dat kan vaak niet omdat je vast zit aan deadlines voor opmakers, drukkers, verspreiders van flyers en advertenties die vereisen dat je ruim van te voren alles geregeld hebt.


Je moet ook over de grenzen heen kijken. Wat gebeurt er in het buitenland? Ik stuur regelmatig mensen op pad om te gaan kijken.

Wat heeft het buitenland opgeleverd?


Vanuit Amerika heb ik het concept STUDIO 54 aangekocht. Dat conceptrecht heb ik nu voor heel Europa. We organiseren iedere eerste zondag van de maand een Studio54 Party. Dan is de club overvol en staan er rijen voor de deur te wachten. Er kunnen hier 1200 bezoekers in en elke Studio54 heeft dat maximum bereikt.


Eén keer per jaar organiseren we in het sportpaleis van Antwerpen een gigantisch Studio54 Grand Gala. Voor 2003 hebben we dat vastgesteld op 27 september aanstaande in het Sportpaleis van Antwerpen voor meer dan twaalfduizend bezoekers. Afgelopen jaar traden onder anderen Grace Jones en Boney M. op. Helemaal uitverkocht en er hebben nog duizenden bezoekers buiten gestaan. We hebben toen het wereldrecord streched limousines verbroken. Ik heb toen alle streched limo’s van heel Nederland, België, Frankrijk en Duitsland afgehuurd en met zestig limo’s hebben we daarop het wereldrecord “langste rij streched limo’s” gevestigd. Op dat soort parties is het schijnbaar onmogelijke nog mogelijk voor me.










Ik heb Grace Jones laten inrijden in een streched limo dwars door het dansende publiek en even daarna een vrachtwagen met een podium met Boney M. ook dwars door het dansende publiek. Dat was dus eigenlijk niet mogelijk, want bij de haldeur waar de limo door moest was een kuil om de vrachtwagens die de hal in moesten onder de hoogte van de doorgang door te kunnen laten rijden. De limo was echter te lang en te laag voor de kuil en zou halverwege zijn blijven hangen. Dat was wel op te lossen met een opvulling in de kuil zodat de limo recht het Sportpaleis in zou rijden maar even later moest de zeer hoge vrachtwagen met het Boney M.-podium erdoor en daarvoor moest die kuil weer terug zijn. Er stond een hele ploeg klaar om de kuil in vijf minuten tijd weer helemaal vrij te maken zodra de limo weg was.

Het was peultjes zweten maar niemand heeft er iets van gemerkt. Er waren negentien televisiestations om alles op te nemen en het heeft ons een enorme publiciteit bezorgd. Dit jaar gaan we het nog gekker aanpakken.



Wat was het allermoeilijkst voor je, je hele Red & Blue-periode overziend?



Delegeren! Het liefst zou ik alles zelf doen. Naar mijn klanten toe ben ik heel perfectionistisch. Naar mijzelf toe helemaal niet, bij mij is het altijd een enorme chaos, ik ben gek op rommel, maar voor mijn klanten moet alles tot in de puntjes zijn geregeld. Een kapotte lamp moet onmiddellijk vervangen worden. Delegeren heb ik echt moeten leren, anders heb je hier zes levens nodig. Ik heb ook moeten leren accepteren dat dingen soms slecht geregeld zijn. Vroeger was ik daar ziek van, maar ik heb leren slikken. Ik eis van mijn personeel dat ze klantvriendelijk zijn. Van portiers tot aan de toiletten. Ze hoeven uiteraard niet alles te pikken. Een klant die een personeelslid voor flikker uitscheldt staat binnen een seconde op straat en komt er niet meer in. Maar regel is dat iedere klant als een VIP behandeld moet worden.


Wat verklaart het succes van de Red & Blue?


Het aloude: “Op het juiste moment op de juiste plaats." Antwerpen was er klaar voor en ik was er op dat moment klaar voor. Die click was het juiste moment op de juiste plaats. Verder het respect voor de klant. Als je bij ons een whisky bestelt krijg je een eerlijke hoeveelheid. Prijzen zijn eerlijk. Pils 2,50, entree 7,50 dat zijn vandaag de dag voor een disco eerlijke prijzen. Publiek moet geëntertaind worden. Ik heb een keer een levende olifant binnen laten komen en een keer een gigantische Chinese draak. Veel aan aankleding doen. De klant moet het gevoel hebben dat hij iets gemist heeft als hij een keer een zaterdag niet geweest is. Als een klant naar mij toekomt en zegt: "Oh, ik ben vorige week niet geweest en ik vond het zo jammer," dan besef ik dat we goed bezig zijn.
2x per maand het laatste van onze redacteuren en nieuws updates in je inbox

Uitschrijven kan met 1 klik



Commentaar:
Re: Red & Blue... Het schijnbaar onmogelijke maken we mogelijk-


Reactie van dd. 01 oktober 2004
Boeiend artikel van een interessante mens blijkbaar.
Iemand die mensen verstaat.
Creator Pascal


Reactie van pascal dd. 23 april 2007
Laten we het nog even over de goede oude tijd hebben, de Marcus Antonius, inderdaad door het komen van nieuwe discotheken zagen we de klanten letterlijk wegsmelten.Jammer want eigelijk was het toch daar allemaal begonnen niet?Ik zelf heb daar jaren als dj gewerkt en kijk met een zeer leuke blik terug op een bewogen carrière .Jarenlang die bamba waar ze naar uit keken, om 2 uur en om 4 uur,met daartussen zo veel mogelijk goede nummers draaien en ambiance volle bak!!ach de tijd was goed en ik denk dat de nieuwere generatie dit ook beleefd alleen zullen de iets oudere generatie het voor altijd blijven herinneren als één van de destijds beste ketens van de stad . Ex dj Pascal van de Marcus Antonius..


Reactie van Pascal dd. 10 augustus 2015
Hi Pascal
Ik kwam wekelijks in de Marcus.
Zit je ook op Facebook?
Groeten van je naamgenoot
Pascal










GERELATEERDMEER VAN VINCENT VAN DER KRAANMEEST GELEZEN VAN VINCENT VAN DER KRAAN

Red & Blue... 'Het schijnbaar onmogelijke maken we mogelijk'

Vincent van der Kraan, in Uitgaan & Reports op 12 maart 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp








TOP STORIES

MEEST GELEZEN (6 mnd)IN UITGAAN & REPORTSIN NUMMER 138














bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media