Back to Top
Zaterdag 29 Feb
86419 users - nu online: 940 people
86419 users - nu online: 940 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 4 min. Printervriendelijke Pagina  
Reijer's World: ‘Ik ben een cockaholic’


door Reijer Breed in Columns & Opinie , 02 juli 2013

This article is also available in English
lengte: 4 minuten


In 1970 voer ik bij de Holland-Amerika Lijn op de SS Nieuw Amsterdam. Ik was negentien jaar. Na zestien emigrantenreizen van Rotterdam naar New York brak er een nieuwe tijd aan. Veel bekende collega’s vertrokken voor lange verlofperiodes naar Nederland. Zo ook mijn hutgenoot, Harry.

Ik had inmiddels aangemonsterd voor een hele serie korte cruises naar de Caribische eilanden vanuit New York met alleen maar Amerikaanse passagiers. Er meldde zich niemand als nieuwe hutgenoot. Ik hield mijn mond dicht en had daarna de hut heerlijk alleen voor mezelf. Ik werkte niet meer in de bagageroom. Ik was gevraagd te komen werken in de indoor swimmingpool als “life saver.” Ik werkte er met Arie. Hij was toevallig ook een Zaankanter. Hij kwam uit Assendelft. Om de beurt moesten we ’s morgens om zes uur naar het zwembad om daar te bellen met de machinekamer. “U kunt het zwembad gaan vullen hoor.” Dat vullen duurde twee uur. Ik ging daarna altijd nog een uurtje slapen. Daarna gingen Arie en ik ontbijten in de crewmess. De ene dag waren er gebakken eieren met spek. De dikke kok, een giga-nicht, gaf me altijd heel veel spek.

“Dat is goed voor je, jochie!” De andere dag gebakken kippers. Een vreselijke vislucht kwam je dan op de gang al tegemoet. De allereerste reis ging onder andere naar Puerto Rico. Willem, een overduidelijke nicht die in de dining room werkte, vroeg me: “Als we aankomen in San Juan heb je dan zin om met me mee te gaan? Ik ken een hele leuke gaybar.” Omdat ik altijd onder in het schip werkte en woonde, schrok ik van de warmte op de lange trap van het schip naar de kade. Willem leidde me door de massa mensen beneden op de kade. Er stonden veel kooplui en hoertjes. Een jonge knul riep naar ons: “Hey mister. Want me or my sister. Sister very expensive. Me very good.”

Willem liet me eerst wat bezienswaardigheden van San Juan zien. En het werd maar warmer en warmer. “Kom,” zei hij, “wij gaan naar die bar toe, die ik je beloofde. Zij hebben ijskoud bier en een goede airco.” Hij bracht me naar een obscuur buurtje. Wij belandden in een heerlijke koele club. En daar zag ik voor de eerste keer “go-go boys.” Achter de grote bar was een ruimte met pilaren van een meter hoog en daar stonden prachtige jongens op te dansen. Zij dansten heel ondeugend en wild op onder andere het nummer Land of 1000 Dances van Wilson Pickett.
 
1 – 2 – 3
1 – 2 – 3
Ow! Uh! Alright! Uh!

Got to know how to pony
Like Bony Maronie
Mash potato, do the alligator
Put your hand on your hips, yeah
Let your backbone slip
Do the Watusi
Like my little Lucy
Hey!
Uh!

Na na- na- na- na- na-na- na- na-na-na-na
I need somebody to help me say it one time
Na na- na- na-na- na- na- na-na-na-na-na
Wo-ow!

 
Ik kreeg sjans met één van hen. Hij sprong al snel van zijn pilaar en kwam naast me zitten. “Ik heet Manuel,” zei hij. “Ik ben achttien jaar. Ik woon bij mijn familie hier en verdien wat bij in deze club. Veel mannen geven ons een dollar als we dansen.” Ik bestelde bier voor ons. Wij zaten al snel te zoenen. Wat een lekker joch was dit. Na verloop van tijd vroeg Manuel of ik even mee wilde gaan. Hij bracht me naar een buitenplaats achter de bar. Het waren allemaal steegjes. Daar zag ik Willem ook eindelijk weer met een verovering in zijn armen. Manuel kleedde zich uit. En ik genoot van zijn lijfje.

De volgende dag moest ik een administratieve klus doen op de main office. Ineens stond er een man in uniform naast me. Hij werkte bij de ingang. “Er is hier een gast voor je,” zei hij. “Ha, fijn,” antwoordde ik zenuwachtig. “Manuel, welkom aan boord. Ben je klaar voor de rondleiding?” Ik nam hem mee een gang in en even later zaten we met een blikje Heineken bij te komen van de spanning in mijn hut. Het was gelukt. Ik was zelfs zo brutaal dat ik hem om zes uur meenam naar de eetzaal. “Zo,” zei de dikke kok met een vette knipoog. “Hebben wij een gast vannacht?” Willem kwam naar me toe en zei lachend: “Jij vuile teef! Hoe krijg je dat nou voor elkaar?”

Later in mijn kooi schoof ik mijn pik diep bij Manuel naar binnen. “Gaat het?,” vroeg ik hem, omdat hij zo kreunde. “Ja hoor,” zei hij lachend, “ik ben een cockaholic.”  













GERELATEERDMEER VAN REIJER BREEDMEEST GELEZEN VAN REIJER BREED

Reijer's World: ‘Ik ben een cockaholic’

Reijer Breed, in Columns & Opinie op 07 juli 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp







In het nieuwste nummer, Gay News 343, maart 2020





















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media