Back to Top
Woensdag 22 Jan
86407 users - nu online: 1283 people
86407 users - nu online: 1283 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 7 min. Printervriendelijke Pagina  
Marcel Joosen: 'De juiste term is mannenkunst'


door Vincent van der Kraan in Mode & Lifestyle , 27 december 2002

This article is also available in English
lengte: 7 minuten


Mannenkunst heeft zich de afgelopen twintig jaar een weg gebaand naar de Nederlandse musea en galeries. Voor de jaren tachtig werd er in de afgelopen eeuw in Nederland bijna geen mannelijk-naaktkunst geproduceerd



Mannelijk naakt bestond alleen in FKK-blaadjes uit de jaren dertig die vanuit Duitsland ons land binnen kwamen en in de jaren vijftig kwam ook uit het buitenland Tom of Finland. De grote baanbrekers op dit gebied in de jaren zeventig waren de Amerikanen Etienne en Robert Mapplethorpe. De hele afgelopen eeuw produceerde Nederland tot het eind van de jaren zeventig echter niets. Hans van Manen, Erwin Olaf en Marcel Joosen zijn sedertdien toonaangevende kunstenaars op het gebied van mannelijk naakt geworden.
Als beeldend kunstenaar is Marcel Joosen op dit moment: HOT Hij exposeert momenteel in de Utrechtse Galerie de KunstSalon. Wij zochten hem op in zijn woonhuis annex atelier in het Brabantse dorp Grave.

Hoe is het jou in je begintijd vergaan?
In de tijd dat ik op de academie voor Beeldende Kunst in Breda zat was er hoegenaamd geen belangstelling voor figuratieve kunst, laat staan voor mannelijk naakt. Ik wilde klassieke beelden maken en portretten, dat vonden ze ouderwets, alles diende abstract te zijn. "Poppetjes maken, daar doen we niet meer aan," zeiden ze dan. Ik werkte op dat moment ook als docent aan een vormingsschool in Cuyk. In die tijd moesten in Nederland opgenomen vluchtelingen cursussen volgen op ons instituut en zo kwam ik in de lessen portret- en modelboetseren met Afrikaanse modellen te werken. Ik raakte geboeid door hun lichaamsbouw en de vrij ruwe huidstructuur die voor een beeldend kunstenaar een uitdaging is om aan te werken. Ik was me in die tijd nog niet bewust van mijn homoseksualiteit. Op dat gebied ben ik een echte laatbloeier. Op mijn drieëndertigste ontdekte ik pas dat ik mannen geil vond. Daarop heb me daar flink ingestort, praatgroepen geleid, exposities op het COC georganiseerd enzovoort.

Rob

Op je drieëndertigste... was het rond 1976. Was er in die tijd in de Nederlandse kunst enige aandacht voor mannenkunst?
Hoegenaamd niet. Alleen het COC haalde alles wat mannelijk bloot was met open armen binnen. De academie was volledig seksloos. Het COC heeft eigenlijk in Nederland een heel belangrijke rol gespeeld in de emancipatie van mannenkunst.
In de galeriewereld kwam je helemaal niet binnen en het was de opening van de nieuwe leerzaak van Rob Amsterdam aan de Weteringsschans in 1980 waardoor voor mij voor het eerst een kans kwam mijn werk te laten zien. Rob liet een aantal kunstenaars een kunstwerkje vervaardigen in een klein houten doosje als openingspresentje. Rob was zo enthousiast over mijn werk dat hij aanbood mij in zijn zaak te laten exposeren. Dat was mijn eerste expositie van mannelijk naakt. Een jaar later mocht ik exposeren in zijn nieuwe zaak in New York. Het jaar daarop had ik nog een tentoonstelling aan de Weteringsschans. Rob was een man die mannenkunst een warm hart toedroeg. Zijn winkel werd een permanente tentoonstellingsruimte. Zijn verdienste op dat gebied mogen we niet vergeten.

Je bent nu een van de bekendste Nederlandse beeldende kunstenaars op het gebied van mannenkunst gebied. Waar kwam de doorbraak?
In december 1994 was er een tentoonstelling in een museum in Bergen op Zoom met als thema Sint Sebastiaan. In een kunstblad stond een oproep aan kunstenaars om op dat thema werk aan te leveren. Daar schreef ik op in. De conservatrice van het museum kwam bij me langs en was totaal enthousiast. Alles wat ik in kasten had staan moest ik te voorschijn halen en ze flipte helemaal. "Dit is te gek, waarom ben jij niet bekend?," riep ze uit. "Daar ga ik werk van maken." Ze organiseerde een expositie van mijn werk in de Markiezenhof in Bergen op Zoom. De zaal werd speciaal geschilderd in overeenstemming met de sfeer van mijn beelden. Ik was vroeger eens in die zaal geweest bij een expositie van Gertie Bierensbroodspot en dacht toen, oeiii als ik hier ooit eens terecht zou komen... en nu stond mijn werk daar opeens drie maanden lang tentoongesteld. Wow
Daarop kwam ik in contact met homogalerie Ho eens even in Arkel. Zij gaven mij gelegenheid tot exposeren. De conservatrice van het museum in Bergen op Zoom had weer contact met galerie Wiek XX in Groningen en zo kwam van het een het ander. De eigenaar van die galerie had al een tijd gezocht naar mannelijk naakt omdat hij ontdekt had dat daar een behoorlijke vraag naar was. In 1995 kwam ik in de KRO ontbijtshow met een hele serie van Afrikaanse vluchtelingen in gips. Door een expositie in Ho eens even in Arkel kwam ik in contact met Akke Schutte van galerie de KunstSalon in Utrecht. Daar had ik mijn eerste tentoonstelling totaal van brons. Voor die tijd werkte ik vooral in gips, maar galeriehouders hebben liever brons dan gips met het oog op de kwetsbaarheid van gips. Die tentoonstelling sloeg enorm aan en mijn naam was gemaakt.

Hoe kom je aan je modellen?
De eerste keer was eigenlijk heel simpel. Begin jaren tachtig had je in Nijmegen een blad waar een strip in stond. De tekenaar daarvan is voor mij model geweest en dat vervolgens zo'n tien jaar gebleven. Ik werd dus eigenlijk niet met het probleem van het vinden van modellen geconfronteerd. Ik plaatste wel eens een advertentie en dat ging eigenlijk allemaal vrij gemakkelijk. Bijna al mijn modellen zijn hetero. Het type van de mannelijke hetero vind ik aantrekkelijker, het klinkt als een discriminerende gedachte. Ik heb ook wel eens homomodellen gehad maar op een enkele uitzondering na hebben die het net niet. Ze zijn zich te bewust van het poseren terwijl ik iemand moet hebben die volkomen zichzelf is en zich kan ontspannen tijdens het poseren. Tijdens de lessen op het vormingscentrum kreeg ik veel Afrikaanse modellen die het leuk vonden dat ze in de aandacht van de klas stonden en graag wilden poseren. Gezien hun enorme machocultuur leek het me niet handig hen uit te leggen dat ik homo ben, wat doet het er toe, maar alle andere modellen wisten altijd dat ik homo ben. Als je met werk bezig ben is dat ook geheel onbelangrijk en hetero's hebben daar in de praktijk ook geen probleem mee. Het maakt het werken zelfs gemakkelijk omdat de relatie duidelijk is.



Kracht en karakter

Wat is een goed model?
Niet iedere mooie man is een goed model. Hij moet wel een goed figuur hebben maar daarnaast ook beslist een eigen karakter. Het eigene en krachtige van een man maakt het voor mij interessant een beeld te maken. Ik had een Afrikaanse jongen, heel goed gebouwd, hij wilde graag poseren maar hij had onvoldoende power en dan valt hij voor mij af als model. Als model hoef je niets te kunnen, je hoeft geen opleiding te hebben, geen talen te spreken, niet slim te zijn of wat dan ook, maar je moet een gedefinieerd lijf hebben, kracht en karakter. Je moet volledig jezelf zijn en je kunnen ontspannen tijdens het poseren. Mij gaat het om fysieke schoonheid. Ik vergelijk het wel eens met bomen in de natuur. Soms is een boom zo mooi van vorm of zo krachtig dat je stil blijft staan en er op gaat focussen. Dat is bij het fysiek van mannen ook zo. Mijn focus is op de vorm en de lijnen. Natuurlijk komt er bij mij ook een erotische bewondering bij en uiteindelijk is het zeker een combinatie van beiden.

Is je werk homokunst of mannenkunst?
In de jaren tachtig is er een felle discussie geweest of homokunst bestaat. Maar dat kan je niet volhouden. Uiteindelijk is homokunst een zwaktebod. Je bent kunstenaar en geboeid door lijnen en vormen, daarmee uit. Het feit dat homo's deze kunst sneller waarderen of eerder aanspreekt maakt de kunst nog niet tot homokunst. Kunst is het vermogen te scheppen. Tijdens dat proces speelt erotiek geen rol. De uiteindelijke waardering van het resultaat kan erotisch getint zijn, dat is prima. Kunst wordt altijd naar onderwerp benoemd: abstracte kunst, figuratieve kunst, enz. Homokunst zou pas homokunst zijn als het uitsluitend homoseksualiteit als onderwerp heeft. Twee seksende vrouwen of mannen bijvoorbeeld. Maar vrouwen en mannen, hetero's en homo's kunnen allemaal geboeid raken door mijn werk. Het onderwerp van mijn beeldende kunst is "mannen," de juiste term is dus: mannenkunst.

Marcel's werk is te zien, te leen en te koop in galerie de KunstSalon, Oude Gracht 315, te Utrecht. Prijzen variëren van 215 tot 13635 euro. Het bijzondere van de KunstSalon is dat je kunst ook kan lenen en omruilen binnen een leen/koop regeling. Dat leggen ze belangstellenden graag ter plekke uit.

De KunstSalon
Oude Gracht 315
3511 PB Utrecht
Tel: (030) 2312600
Geopend: vrijdag en zaterdag van 13.00-17.00 uur, donderdag van 18.00–21.00 uur en op afspraak.
Website: www (wordt nog meegedeeld)
E-mail: (wordt nog meegedeeld)

Website Marcel Joosen: www.marceljoosen.com



Commentaar:
Re: Marcel Joosen: De juiste term is mannenkunst-


Reactie van dd. 20 oktober 2004
Hallo Marcel!

Ik vind je werk prachtig, zelf ben ik ook kunstenaar en maak ik mannenkunst, dwz figuratieve licht erotische mannen beelden in keramiek, mannen alleen en mannelijke stellen. Zelf ben ik echter geen man, maar een vrouw. Rondkijkend op internet kan ik tot op heden echter geen enkele vrouwelijke collega vinden met hetzelfde onderwerp, zouden mannen dan veel beter de erotiek zien die uitgaat van de man en van mannen onder elkaar?
Ik vind het een fascinerend thema, waar nog steeds veel te weinig aandacht aan wordt besteed in de kunst.

vriendelijke groet,
Vivianne Schuijren










GERELATEERDMEER VAN VINCENT VAN DER KRAANMEEST GELEZEN VAN VINCENT VAN DER KRAAN

Marcel Joosen: 'De juiste term is mannenkunst'

Vincent van der Kraan, in Mode & Lifestyle op 01 januari 2021
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp








TOP STORIES

MEEST GELEZEN (6 mnd)IN MODE & LIFESTYLEIN NUMMER 136














bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media