Back to Top
Zondag 22 Sep
86358 users - nu online: 1075 people
86358 users - nu online: 1075 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







Printervriendelijke Pagina  
Brief uit Brussel - Europa


door De Ket in Columns & Opinie , 27 juni 2012

This article is also available in English


Lieve Noorderburen,

Meer Europa zou onze welvaart opkrikken. Meer Europa zou synoniem zijn voor meer mensenrechten. Meer Europa zou goed zijn voor alle Europeanen, ook voor de homoseksuelen.

De Europese luchtbel is niet meer. Torenhoge staatsschulden zorgen ervoor dat onze levensstandaard niet meer vol te houden is. Griekenland is daar het eerste, en wellicht ook niet het laatste voorbeeld van.


Ook de mensenrechten zullen moeten inboeten. Daar waar in sommige Europese landen de homoseksuele gemeenschap op meer rechten kan rekenen, doet men in het oosten van Europa er alles aan om homorechten te beperken. En op een paar uur vliegen van hier, gaat het gemeentebestuur van de Russische kosmopolitische wereldstad Sint-Petersburg wel heel ver met de wet die het propageren van homoseksualiteit in alle vormen verbiedt.


De vreugde bij de homo’s en lesbiennes in Europa voor de nieuw verworven rechten met betrekking tot het huwelijk bijvoorbeeld, is intussen bekoeld. Mediaberichtgeving rond gay-bashing, verboden gay prides in enkele Europese hoofdsteden enzovoort stemmen tot nadenken.

Niet in het minst omdat deze problemen amper op de agenda terechtkomen van een of andere belangrijke Europese vergadering. Wie dacht dat Polen al op de vingers is getikt, is eraan voor de moeite. Nochtans weet iedereen hoe de homoseksuele gemeenschap in Polen wordt behandeld.

In het licht van de enorme economische en financiële problemen waarmee de Europese Unie kampt, is het inderdaad niet denkbeeldig dat de homoseksuele problematiek in sommige Europese landen verder zal ontaarden omdat resolute beslissingen uitblijven. Hongarije en Slovenië zijn op dat vlak “moeilijke” landen en toch lijkt het er niet op dat ze op één of andere manier zullen worden terechtgewezen. Ligt politiek té gevoelig wellicht.

Maar daarmee zijn we uiteraard niet geholpen. Homoactivisten boekten op sommige vlakken een overwinning, maar moeten in een ander geval twee stappen prijsgeven. Zou het kunnen dat de geboekte overwinningen, bijvoorbeeld het homo-huwelijk, meer kwaad bloed zetten dan aanvankelijk gedacht?

Dat is goed mogelijk. Neem het homo-huwelijk. Een volstrekt nutteloos instituut. In België hadden notarissen en advocaten al een arsenaal aan juridische spitsvondigheden in de aanbieding om alle mogelijke rechten én plichten te beschermen. Moesten we per se voor het huwelijk gaan?

Wat blijft er in België over van het homo-huwelijk trouwens? Eén ding rond die problematiek is nog actueel: het stijgende aantal echtscheidingen. Ik ken nog twee koppels van de tien die in mijn directe omgeving in het huwelijk waren getreden. Vlugger gescheiden dan de meeste heterokoppels. En ook het aantal homo-huwelijken lijkt te stagneren.

Adoptie is ook zo’n heet hangijzer. De homo’s die in dit debat steevast in de kijker komen, willen – uiteraard – zelf een kind, maar de hele discussie is er vooral voor de lesbische gemeenschap, waarbij moeder natuur hen een stapje vooruit brengt in tegenstelling tot de homo’s. De vraag naar adoptie door homoseksuele koppels is statistisch verwaarloosbaar in België. Moeten we daar dan moord en brand voor schreeuwen?

Het wordt hoog tijd dat homoactivisten beseffen waar hun grenzen liggen in het pleiten voor meer dit en meer dat. Te weinig aandacht ging naar de maatschappelijke repercussies ervan, niet alleen in eigen land, maar ook in een bredere, Europese context.

Nogal wat landen in de Europese Unie zijn niet klaar voor meer homorechten en zullen dat ook nooit zijn. Het is naïef te willen geloven dat ze “wel zullen bijdraaien” op dat vlak. Wie ook maar een beetje Europese geschiedenis kent, weet dat dit vergeefse moeite is.

Tot slot een laatste bedenking. De maatschappelijke aanvaarding van homoseksualiteit heeft ook een bijwerking. Die van de stigmatisering.



Klinkt belachelijk. Maar wie gezegend is met iets meer dan een paar hersencellen, kan zich inbeelden dat deze emancipatie het “hokjesdenken” aanzwengelt. Ik word niet meer gezien als een “man,” maar wel als een “homo.” En niet alleen in de context van een seksuele oriëntatie. Te pas en te onpas wordt naar mij verwezen als de “homo,” terwijl dat eigenlijk niet relevant is voor mijn dagdagelijkse leven. En zo is de vicieuze cirkel rond.

Je toegenegen,

De Ket
(deketbrussel@hotmail.com)













GERELATEERDMEER VAN DE KETMEEST GELEZEN VAN DE KET

Brief uit Brussel - Europa

De Ket, in Columns & Opinie op 03 juli 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp








TOP STORIES

MEEST GELEZEN (6 mnd)IN COLUMNS & OPINIEIN NUMMER 249




mei 2019        lengte: 4 min.


jun 2019       
















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media