Back to Top
Maandag 30 maart
86425 users - nu online: 940 people
86425 users - nu online: 940 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 8 min. Printervriendelijke Pagina  
Murats Traum


door Hans Hafkamp in Films & boeken , 16 juli 2009

This article is also available in English
lengte: 8 minuten


Kinderporno-hysterie over roman juridisch halt toegeroepen in Duitsland

In 1966 stelde de juridisch geschoolde, homoseksuele bibliofiel John Sparrow in de inleiding van zijn in dat jaar verschenen bundel Controversial Essays dat hij “het moeilijk te beslissen vindt op welk punt het de censor toegestaan zou moeten worden in te grijpen, op welke gronden het pleidooi voor censuur ook is gebaseerd.”


Sparrow schreef deze woorden naar aanleiding van het geruchtmakende proces over de Engelse publieksuitgave in 1960 van D.H. Lawrence’s Lady Chatterley’s Lover (oorspronkelijk in 1928 in Italië verschenen). Hoewel uit zijn bewoordingen duidelijk wordt, dat Sparrow niet tot een warme omarming van een totale vrijheid van expressie bereid is, moest ik toch aan deze meer dan veertig jaar oude uitspraak van de Britse controversialist denken toen ik las dat in Duitsland de homo-uitgeverij Männerschwarm in juridische problemen was gekomen door de publicatie van Murats Traum van Fabian Kaden, het pseudoniem waaronder auteur Michael Sollorz homo-erotische romans publiceert.


Laat ik meteen duidelijk stellen, dat ik, anders dan Sparrow, er hartgrondig van overtuigd ben dat fictionele werken in principe niet aan censuur onderworpen zouden moeten worden. In Nederland werd voor zover ik weet de laatste juridische vervolging waarin het erotische karakter van “literatuur” in het geding was, vanaf 1959 tot halverwege de jaren zestig gevoerd. Onderwerp van deze procesgang was de Bob en Daphne-trilogie van Han B. Aalberse (pseudoniem van Johannes van Keulen, 1917-1983).

De romans De liefde van Bob en Daphne, deel I (1955) en II (1957) en Liesbeth en de wereld van Bob en Daphne (1959) draaien om de jeugdige ontdekking van seksualiteit, en de vrijmoedigheid waarmee de schrijver dit onderwerp tegemoet was getreden, was tegen het zere been van justitie.

De schrijver werd in tijdelijke hechtenis genomen. Verschillende auteurs van naam, onder wie ook de homoseksuele Jef Last, traden echter voor hem in het strijdperk. Bovendien werd hij vertegenwoordigd door de kunstminnende advocaat Arie Mout, die door zijn grote belezenheid in staat was de beschuldiging van “aanstotelijkheid van de eerbaarheid” te ontkrachten met een beroep op de internationale literatuur uit verleden en heden. Weliswaar werd Aalberse niet vrijgesproken, maar het proces was ook bepaald geen glorieuze zegen voor het Openbaar Ministerie, aangezien de schrijver uitsluitend een symbolische boete kreeg opgelegd en zijn boeken weliswaar in beslag werden genomen, maar ook weer werden vrijgegeven.

Kort en bondig kan men stellen dat de Bob en Daphne-processen ertoe hebben bijgedragen dat er in ons land een grotere vrijheid voor erotisch werk is gekomen, zodat dit niet meer vanonder de toonbank verkocht hoeft te worden.

Seks en liefde

Uit de jaartallen in het bovenstaande zou geconstateerd kunnen worden dat in de jaren zestig in Europa een grote mate van liberalisering optrad wat betreft erotische fictie. Er is echter één onderwerp dat bij Justitie nog steeds alle alarmbellen doet rinkelen: “kinderpornografie.” Hoewel in Nederland de justitiële instanties zich - na een aantal gevoelige nederlagen bij de vervolging van, in hun ogen, erotische foto’s - vooral op bewegend beeld en werkelijke seksuele handelingen met minderjarigen lijken te richten, stond een politiebeambte van de “Fachdienststelle Sexualdelikte” op 9 januari 2008 met een huiszoekingsbevel op de stoep bij de Hamburgse Männerschwarm Verlag.

Grond: “Verspreiding van kinderpornografische geschriften,” meer in het bijzonder de roman Murats Traum.
Justitie was op deze roman opmerkzaam gemaakt door een lezer, die kort na verschijnen al telefonisch bij de uitgeverij zijn beklag had gedaan en met aangifte had gedreigd. Zijn klacht belandde bij het Bundeskriminalamt (BKA), dat nadere informatie inwon bij de Bundesprüfstelle für jugendgefährdende Schriften. Toen deze instantie oordeelde dat er inderdaad mogelijk van een strafbaar feit sprake was, kon de opsporingsmachine in werking treden.

In Murats Traum draait het om twee jongens, de ik-figuur Oliver en zijn kameraad Murat, van wie de leeftijd nergens wordt vermeld, maar die op de grens van volwassenheid verkeren en dus ook seks en de liefde leren kennen. Aangezien de roman bij een homo-uitgeverij verscheen, is het duidelijk dat het om de homoseksuele variant van beide draait. Aanvankelijk zijn Oliver en Murat “mannen die,” zoals dat tegenwoordig in de hulpverlening heet, “seks met mannen hebben.”

Maar dan wordt Oliver verliefd op Philipp en ondervindt de verdieping van seks door liefde. Aanvankelijk tot onbegrip van Murat - van wie de achtergrond nergens expliciet wordt vermeld, maar van wie sommige details lijken aan te geven dat hij van Turkse afkomst is - die dit aspect van zijn persoonlijkheid moeilijker accepteert. Oliver ontpopt zich namelijk tot openlijke homo. Omdat het om erotische literatuur draait, zal ook duidelijk zijn dat de relatie van Oliver en Philipp niet monogaam wordt. Alle hoofdpersonen neuken er flink op los, met elkaar en met anderen.

Een minderjarige voyeur

Op de copyright-pagina staat de volgende waarschuwing: “Fantasieën houden geen rekening met de werkelijkheid, dat maakt ze zo waardevol. Wie zich door de beschrijvingen in dit boek tot nadoen geroepen voelt, moet het daarom duidelijk zijn, dat de realiteit bij seks beschermingsmaatregelen verlangt, waarvan de fantasie kan afzien.” Deze opmerking heeft betrekking op het praktiseren van veilige seks, want in Murats Traum spuit het sperma met volle stralen onbeschermd in monden en konten, maar geldt natuurlijk ook voor andere situaties die in het dagelijks leven misschien tot enige voorzichtigheid aanleiding zouden dienen te geven.

Zoals wanneer Oliver op een gegeven ogenblik bij een openluchtzwembad, waar hij met Murat is, een schaamteloos “type” ontmoet, met wie hij zich in de toiletruimte afzondert:
“Na een tijdje vloog de deur open. Het type gromde en slokte mijn pik helemaal naar binnen, zijn handen trokken mijn zwembroek van mijn kont, hij hield me stevig beet. Hij wachtte vast net zo op Murat!

Maar het was niet Murat, die bij ons kwam binnenstuiven, maar een opgeschoten jongen in een druipnatte zwembroek. Ook zijn zwarte, lange lokken kleefden kletsnat op z’n magere schouders. Zijn huid was zo licht, dat ik bij de aanblik van zijn tepels en zijn volle lippen aan een sprookjesboek uit mijn jeugd moest denken, Sneeuwwitje’s kersenrode mond. De jongen bleef als vastgenageld staan.

Ik vroeg me af wat ik op zijn leeftijd had gedaan, hij was misschien twaalf. [...]
Sneeuwwitje herstelde zich snel van zijn verbazing, streek het haar van zijn voorhoofd en keek me hoogmoedig in het gezicht, als beledigde onze aanblik hem, maar uitsluitend op een laagstaand niveau, ongeveer zoals dieren, voor wie ook andere regels gelden. Hij fixeerde ons koel. [...]
Ik glimlachte naar hem, maar hij had allen nog oog voor mijn pik. Ik gaf me moeite dat hij er zoveel mogelijk van te zien kreeg, trok hem er langzaam uit en sloeg ermee aan beide kanten op het gezicht van het type. Sneeuwwitjes ogen werden rond. [...]”



Om de lol voor toekomstige lezers van Murats Traum niet te vergallen, vertaal ik nu niet verder, maar voor goed begrip van de commotie rond deze passage moet ik vermelden dat de aanblik van de pijpende mannen de jongen niet onberoerd laat en dat hij zich begint af te rukken (“[zijn pik] was helemaal niet kinderlijk meer in zijn hardheid”), zonder dat hij daarbij de beide mannen overigens aanraakt of door hen wordt aangeraakt.
Men kan zich natuurlijk afvragen of het smaakvol is een minderjarige voyeur in een homo-erotische roman op te voeren. Maar anderzijds is de beschreven situatie niet ondenkbaar, integendeel, de spanning van seks in een openbare ruimte wordt grotendeels bepaald door de mogelijkheid dat je wordt betrapt en daarbij kun je niet zelf bepalen wie getuige van de uitleving van je lusten wordt.

Wat dat betreft past deze gebeurtenis goed binnen de romans van Fabian Kaden, waarin een grote variatie aan seksuele situaties en technieken wordt beschreven. Zo is Oliver er eerder in Murats Traum getuige van hoe een welhaast onverzadigbare jongeman wordt gevuistneukt, terwijl Kaden’s eerste roman, Davids Sommer (2004), een culminatie bereikt in een scène waarin de hoofdpersoon door twee mannen tegelijk wordt geneukt (overigens één van de zeer weinige, met grote inlevingskracht beschreven dubbelpenetraties die ik ooit in erotische literatuur ben tegengekomen).

Fantasie versus werkelijkheid

De vraag waarvoor de rechter zich dus meer in het algemeen zag gesteld, was: hoe realistisch mag een roman zijn? Dat een veroordeling van Murats Traum daarom verreikende gevolgen zou hebben gehad, moge duidelijk zijn: in alle beschaafde landen is moord verboden, maar nergens wordt strafvervolging ingesteld tegen thriller- of detective-auteurs als ze, bijvoorbeeld, een gruwelijke moordserie tot in details beschrijven. Ook dan kun je je soms afvragen hoe smaakvol deze moordzuchtige evocaties zijn, maar gebrek aan goede smaak mag in niet-autoritair geregeerde landen geen reden zijn boeken, al is het maar symbolisch, op de brandstapel te werpen.


De vrouwelijke rechter te Hamburg lijkt deze opvatting ook min of meer gevolgd te hebben, toen ze van verdere vervolging van Murats Traum afzag “wegens gebrek aan pornografische kwaliteit.” Ze meende dat het boek geen porno is omdat het juist een typisch kenmerk van dit genre ontbeert: “De uitsluitende of overwegende stimulatie van een seksuele impuls bij de consument door veronachtzaming van menselijke, intermenselijke aspecten van seksualiteit.” En ondanks de uitvoerig beschreven seks vormen juist de tussenmenselijke verhoudingen het hoofdbestanddeel van Murats Traum.

Het is de vraag of Michael Sollorz er vanuit verkooptechnische overwegingen blij mee zal zijn dat de rechtbank heeft bepaald dat zijn onder het pseudoniem Fabian Kaden geschreven romans lijden aan een “gebrek aan pornografische kwaliteit.” Maar de rechter had wel gelijk als die kwaliteit onlosmakelijk aan “pornografisch” blijft gekoppeld. Veel geschreven porno wordt namelijk gekenmerkt door nogal plat en slordig beschreven seksuele acrobatiek, waarbij de handelende personages anonieme schimmen blijven. De twee boeken van Fabian Kaden die ik heb gelezen, zijn echter weldoordachte en goed geschreven ontwikkelingsromans, mét (weliswaar niet toevallig) een fikse dosis explicit beschreven seks.

[fotobijschrift portret]

Michael Sollorz a.k.a. Fabian Kaden (foto Männerschwarm Verlag)

In een voetnoot bij een van zijn Controversial Essays citeert John Sparrow een passage uit het Renaissancistische meesterwerk Het leven van Benvenuto Cellini, waarin de anale variant als “de Italiaanse manier” wordt omschreven, in het oorspronkelijke Italiaans en deelt vervolgens mee dat deze zinnen gemakkelijk toegankelijk zijn op bepaalde pagina’s in de vertaling van John Addington Symonds, zonder die verder aan te halen.

Door de juridische overwinningen tijdens de seksuele revolutie behoort de tijd dat alleen welgestelde, hoog opgeleide heren in de stilte van hun studeerkamer konden genieten van - vaak in exclusieve, luxueuze drukken uitgegeven - expliciet beschreven seksuele handelingen, tot het verleden. Je moet er altijd rekening mee houden dat oude tijden kunnen herleven. De uitspraak van de Hamburgse rechter heeft er echter voor gezorgd dat vooralsnog de dagen van (symbolische) boekverbranding niet zijn weergekeerd.

















Murats Traum

Hans Hafkamp, in Films & boeken op 16 juli 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media