Back to Top
Maandag 17 Feb
86414 users - nu online: 1141 people
86414 users - nu online: 1141 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 5 min. Printervriendelijke Pagina  
Leven, werk en dood van homorechten-activist Harvey Milk


door Henk Harskamp in Films & boeken , 17 april 2009

This article is also available in English
lengte: 5 minuten


Dianne Feinstein (Senior Senator van Californië) mocht op 20 januari het programma presenteren rondom de beëdiging van Barack Obama. Direct gingen mijn gedachten terug naar de documentaire The Times of Harvey Milk. Die begint ook met een toespraak van Dianne Feinstein waarbij zij bekend maakt dat Harvey Milk and burgemeester George Moscone zijn omgebracht door mede-raadslid Dan White. “As president of the board of supervisors, it’s my duty to make this announcement. Both Mayor Moscone and Supervisor Harvey Milk have been shot and killed.” (Feinstein nam de plaats van Moscone over en was van 1978 tot 1988 burgemeester van San Francisco.)

Harvey Milk (22 mei 1930 – 27 november 1978)

Op 27 november 1978 werden in San Francisco burgemeester Moscone en raadslid Harvey Milk vermoord door ex-raadslid Dan White.
Slechts elf maanden was Harvey Milk raadslid geweest. Een jaar voor zijn dood sprak hij zijn testament in op een bandrecorder: “Dit is voor als ik vermoord mocht worden...” Hij was zich bewust dat hij als “homo”-activist een doelwit kon zijn. De homobeweging stond centraal in zijn leven. Aanvankelijk was zijn leven niet bijzonder. Hij werd geboren op 22 mei 1930 en was afkomstig van Joodse ouders. Na zijn studie ging hij bij de marine en daarna werkte hij een tijd op de beurs van Wall Street.

In 1970 verhuisde Harvey van New York naar San Francisco, waar hij met zijn vriend Scott een fotowinkel begon in de wijk rond Castro Street. Hij werd politiek actief en riep zichzelf uit tot “burgemeester van Castro.” Tussen 1973 en 1976 stelde hij zich driemaal kandidaat voor de gemeenteraad; zonder succes, maar wel kreeg hij geleidelijk steeds meer steun.


In 1975 kreeg de wijk Castro (met zijn vele gay demonstranten) steun van de nieuwe burgemeester George Moscone, een man die oog had voor de belangen van de minderheden in zijn stad.
Moscone kwam met een plan voor “districts”-verkiezingen. Op deze manier kon Harvey gekozen worden door zijn eigen district in plaats van door de hele stad San Francisco.

Hij hield politieke bijeenkomsten in zijn fotowinkel en in 1977 stelde Harvey zich voor de vierde maal verkiesbaar, nu als vertegenwoordiger van District 5. En hij won! Feestvreugde in Castro. Met de komst van Harvey nam het eerste openlijk homoseksuele raadslid plaats in het gemeentehuis. Tegelijkertijd kwamen er ook andere nieuwkomers in de raad: de eerste Chinees-Amerikaan, de eerste zwarte vrouw en ook Dan White, een ex-brandweerman.

Harvey streed naast homorechten óók voor bejaarden, gehandicapten en andere minderheidsgroepen. Een hot item van hem was ook het opruimen van de hondenpoep en toen Harvey hierover geïnterviewd werd voor de tv had hij het zo geregisseerd dat hij tijdens het filmen in de hondenpoep zou trappen.

Rechtsbescherming op het werk

Er werden nog steeds mensen ontslagen die openlijk als homoseksueel naar buiten traden en hiervoor maakte Harvey zich hard door een voorstel in te dienen dat “ontslag vanwege je coming out” verbieden zou. De hele raad stemde hiermee in behalve Dan White, die als enig raadslid tegenstemde.

In 1978 kwamen 300.000 mensen bijeen in San Francisco om Gay Day te vieren en wéér was het Dan White die protest aantekende tegen deze “aanstootgevende” Gay Parade.

Toen kwam Senator John Briggs met een campagne voor “Proposition 6,” een wetsvoorstel waardoor het homoseksuelen verboden zou worden om les te geven op openbare scholen. (Leraren konden dus ontslagen worden als deze wet erdoor zou komen.)

Harvey kwam met “Anti Proposition 6” en werd hierdoor eensklaps bekend in heel Californië. Het was een zware strijd want vier maanden voor de stemming was de meerderheid in Californië nog vóór wetsvoorstel 6!
Voormalig gouverneur Ronald Reagan (én Dan White!) waren publiekelijk tegen het wetsvoorstel en toen president Carter dit ter ore kwam riep hij nog snel de mensen op om tegen dit wetsvoorstel te gaan stemmen! Uiteindelijk werd, met 59% tegen, het voorstel weggestemd. Harvey Milk en burgemeester Moscone vierden feest met de bijeengekomen menigte in Castro.

Vier dagen na deze overwinning nam Dan White ontslag als raadslid om daags erna zijn zetel binnen de gemeenteraad terug te eisen. Harvey verzette zich hier flink tegen en burgemeester Moscone vond dat White niet terug kon komen omdat hij zonder enige vorm van overleg met zijn achterban z’n zetel had opgegeven. De politieke zelfmoord van Dan White (die via de media de nodige steun probeerde te krijgen om terug te kunnen keren) werd overschaduwd door het nieuws over de Jones Town sekte (rond de 900 doden!).




De aanslag, de veroordeling

Op 27 november 1978 zou de opvolger van Dan White worden beëdigd. Voor die tijd stapte (klom) Dan White met een geladen pistool op zak het gemeentehuis binnen en doodde eerst burgemeester Moscone. Hij ging vervolgens naar Harvey’s kamer en met diverse schoten maakte hij zo ook een einde aan het leven van Harvey Milk. Op Castro verzamelde zich binnen de kortste tijd een enorme, aangeslagen menigte en werd er een stille tocht met fakkels gelopen.


Vijf maanden later stond Dan White terecht. Het proces duurde elf dagen. Hij werd schuldig bevonden aan doodslag (dus géén moord) en kreeg zeven jaar en acht maanden cel opgelegd.

Na de uitspraak verzamelde zich opnieuw een menigte en braken er talloze rellen uit; men was woedend over de lichte straf die Dan White had gekregen. (Velen hadden verwacht dat hij levenslang of zelfs de doodstraf zou krijgen.)
Op 7 januari 1984 kwam Dan White vrij, na vijf jaar gezeten te hebben (zonder psychiatrische behandeling). Hij vestigde zich weer in San Francisco waar hij nog geen twee jaar later (op 21 oktober 1985) zelfmoord pleegde.

Harvey Milk werd een icoon voor de homostrijd. De vrijheden die wij vandaag misschien als normaal beschouwen zijn NIET vanzelfsprekend, daar is voor gestreden en één van die strijders was Harvey Milk!
De film The Times of Harvey Milk is bekroond met een Oscar voor Beste Documentaire.

The Times of Harvey Milk
Regie: Rob Epstein (The Celluloid Closet)
The Times of Harvey Milk is uitgebracht door Homescreen en nu als koop-dvd verkrijgbaar.


















GERELATEERDMEER VAN HENK HARSKAMPMEEST GELEZEN VAN HENK HARSKAMP



sep 2019        lengte: 9 min.




Leven, werk en dood van homorechten-activist Harvey Milk

Henk Harskamp, in Films & boeken op 17 april 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media