Back to Top
Zaterdag 25 Jan
86407 users - nu online: 1295 people
86407 users - nu online: 1295 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







Printervriendelijke Pagina  
Brief uit Brussel - Leegloop


door De Ket in Scene , 10 januari 2008

This article is also available in English


Lieve Noorderburen,

Het is in de Brusselse Steenstraat, in hartje Brussel, ooit anders geweest. De straat ligt pal in wat sommige in overdreven termen graag “de homowijk” van Brussel noemen. De zogezegde wijk bestaat (of moet ik nu zeggen bestond) uit de bovenvermelde Steenstraat en de Kolenmarkt (de naam van een straat trouwens, niet van een marktplein). Al bij al alles samen niet meer dan tien bars. Het is maar wat je bij het woord “wijk” allemaal in gedachten hebt.


De homobars in de Steenstraat zijn blijkbaar op sterven na dood. Een stille dood, want het blijkt velen in Brussel nog niet te zijn opgevallen dat het laatste jaar zo’n vijftal homozaken in de Steenstraat voorgoed hun deuren sloten, op één zaak na, de Homo Erectus.

Dat dit fenomeen vele bevriende Brusselse vrienden nog niet echt was opgevallen, heeft wellicht verschillende redenen. De Steenstraat is nu niet echt een “doorgangsstraat” of belangrijke verkeersas in het centrum van Brussel, zoveel is zeker. Dit is echter niet de belangrijkste reden. Boze tongen beweren dat de eigenaar van de vele huizen (huizen waarin sommige bars waren), een familie die al meer dan een eeuw in de horeca werkzaam is, bewust de straat willen laten verloederen om zo te speculeren op de duurder wordende Brusselse immobiliënmarkt. En zo verlengde de eigenaar de vervallen huurcontracten systematisch niet meer, met als gevolg dat vele homobars hun winkel moesten sluiten. Ofwel wou hij hiermee de straat in een stadskanker veranderen, ofwel vond hij dat de homobars moesten wijken. Het Brusselse stadsbestuur liet alvast optekenen een “administratief onderzoek” te starten.

Wie het ondertussen wel al een tijdje doorhebben dat de bars in de Steenstraat potdicht zijn, zijn uiteraard de ex-klanten van die cafés. Bij dat cliënteel waren er wel Brusselaars maar al die bars kregen vooral in de vroege namiddag pendelaars over de vloer, op weg naar het station, in de hoop nog een leuk contact te leggen (lees: betaalde seks op te zoeken), alvorens huiswaarts te keren richting vriend/partner/in sommige gevallen toch ook moeder de vrouw.

Die bars bleven uiteraard ook open tijdens de avonduren, maar ik herinner me er een paar keer in de vooravond te zijn geweest, jaren terug. Niet op zoek naar betaalde seks maar bij wijze van vriendendienst, om iemand te vergezellen die “het niet zag zitten in kostuum na zijn werk” daar alleen binnen te stappen. En omdat caritas me niet echt vreemd is, schraapte ik toen al mijn beschikbare energie (en vooral moed) samen om de deuren van die bars plat te lopen rond vier uur in de namiddag.

De drie (of vier) keren dat ik er belandde, trof ik er steeds hetzelfde soort volk aan. Enerzijds een keurig gekleed cliënteel, met aktetas in de hand. Anderzijds een opmerkelijk jonger publiek, dat bij elke opening van de ingangsdeur spontaan zijn bankrekening zag aangroeien.

De vraag is natuurlijk waar dat cliënteel nu uithangt, zo na de kantooruren. Misschien dat het winteruur er velen toe aanzet om nu met een trein vroeger huiswaarts te keren. Hoe je het ook draait of keert, Brussel is meteen een grote brok bars kwijt, maar aangezien er weinig ruchtbaarheid aan gegeven wordt, kan ik alleen maar besluiten dat blijkbaar heel weinig mensen er echt van wakker liggen. Ik alvast niet.



Toch is er nog een beruchte/bekende zaak dichtgegaan, maar niet in de Steenstraat. The Slave, een notoir donker hol, sloot ook in juni de deuren. Het was de bar die sommigen opzochten na een avondje stappen in ’t stad, op zoek naar vleselijk vertier dat je ergens anders niet kon binnendraaien, in de hoop, daar in de pikdonkere kelders, van bil te kunnen gaan.
The Slave was een heus monument in het Brusselse homomilieu. Een bar die iedereen kende van naam, maar waarvan alleman bij hoog en laag beweerde er nooit heen te gaan, uit vrees met een scheef oog bekeken te worden. Homohypocrisie ten voeten uit. Toch kwam ondergetekende bij mijn nachtelijke bezoeken in The Slave regelmatig die hypocrieten tegen, terwijl ze stiekem wegdoken in een donkere cabine of ruimte, in de hoop dat ik hen niet had gezien. Foei, foei.

Nu moeten ze zich niet meer schamen.

Je toegenegen,

De Ket














GERELATEERDMEER VAN DE KETMEEST GELEZEN VAN DE KET

Brief uit Brussel - Leegloop

De Ket, in Scene op 16 januari 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp








TOP STORIES

MEEST GELEZEN (6 mnd)IN SCENEIN NUMMER 196














bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media