Back to Top
Zaterdag 19 Oct
86366 users - nu online: 1172 people
86366 users - nu online: 1172 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 6 min. Printervriendelijke Pagina  
Fetish Fashion - ‘Leer moet het liefst het lichaam van een mooie vent omhullen’


door Hans Hafkamp in Mode & Lifestyle , 25 juni 2007

This article is also available in English
lengte: 6 minuten


“Hoe ergere nicht, hoe zwaarder & stoerder het lederen jek, & hoe hoger & onmogelijker de laarzen. Zo te zien denk je dat is een jonge duikbootcommandant, maar als je hem een geweer in handen geeft begint hij te huilen & laat hij het op zijn tenen vallen. Echte mannen, nee, dat zijn jullie nu eenmaal niet.” Deze ontboezeming schreef Gerard Reve op 29 januari 1974, naar aanleiding van een hem bezoekende jonge Nederlandse auteur, neer in een brief aan zijn toenmalige liefdesvriend.

Een kleine vijftien jaar eerder dacht wijlen onze Volksschrijver duidelijk minder ambivalent over leren kleren. In zijn felrealistische SM-vertelling A Prison Song In Prose uit 1960 verschijnt op een gegeven ogenblik een bewaker in een jeugdtehuis ten tonele, die “een zwarte pet, een zwart leren jack en een zwarte katoenen broek” draagt en die te kennen geeft: “Het is geweldig mooi om zelfs alleen maar te horen dat discipline en orde in een jongen geranseld worden.”
In Reve’s werk speelt leren kleding vaker een rol, maar uit deze kleine keuze blijkt al dat leer, mannelijkheid en sadomasochisme iets met elkaar te maken hebben. Bij sommigen leidt dat meteen tot negatieve associaties. Zo beweerde de feministe Margaret Walters ooit dat Tom of Finland “is gespecialiseerd in bonkige bruten met of zonder leren pakken aan.

Militaire petten en leren laarzen dienen als accessoires bij hun spieren en hun enorme pikken. De fascistische associaties liggen voor de hand: de ideale man die schuilgaat achter deze leatherboys is een nazi-commando.” Toen ik tijdens een interview dat ik eind jaren tachtig met hem had, Tom met deze aantijging confronteerde reageerde hij tamelijk laconiek: “Ik ken deze mevrouw niet en weet niet wat ze van mijn werk af weet. Maar er worden zoveel oneerlijke dingen gezegd, laten we het maar vergeten.”

Walters verwoordde echter een opvatting waarover je, bij enige kennis van de leerscene, alleen maar meewarig je hoofd kunt schudden. Een ironie van de geschiedenis wil echter wel dat in ieder geval het leren jack zoals wij dat nu kennen zijn vroegste wortels vindt in Duitsland en zelfs bij het leger aldaar. En ook verder duiken onze oosterburen steeds weer op waar het om nieuwe ontwikkelingen in de leerdracht gaat. De vroegste sporen liggen echter elders.

Gezien de vergankelijkheid van leer is onduidelijk wanneer het voor het eerst gebruikt werd. Door archeologische vondsten staat echter vast dat reeds drieduizend jaar voor onze jaartelling leer in Babylon in gebruik was en dat tezelfdertijd ook bij de Egyptenaren al methodes bekend waren om leer te kleuren en dus ter versiering aan te wenden.



Voor kleding kwam leer pas later in gebruik. De vroegste getuigenissen over leren broeken komen uit het zuiden van Rusland, waar rond 500 v.Chr. de Scythen een halfnomadisch bestaan vonden. Leer bood hierbij een goede bescherming tegen diverse vormen van natuurgeweld. In de daarop volgende eeuwen verspreidde deze dracht zich over een steeds groter gebied, waarbij allerlei varianten, van enkellange tot heel korte broeken gangbaar waren. Leer werd een populair materiaal.

De kerk maakte echter bezwaar tegen onbedekte lichaamsdelen en de toenemende kerstening van Europa had tot gevolg dat de korte broek uit de gratie raakte. In de elfde eeuw was hij nagenoeg uit het modebeeld verdwenen. Ook hier bleken echter de Angelsaksen conservatief, want op het befaamde wandtapijt van Bayeux, dat de landing in 1066 van de Noormannen in Engeland verbeeldt, vertonen zij zich nog wel in korte broek.

Een opmerkelijk kledingstuk

Er was echter één manier waarop de korte broek kon overleven en dat was door er kousen onder te dragen die tot de broekrand reikten. In een aantal gebieden werd deze oplossing gekozen, waardoor het mogelijk werd dat in later eeuwen de korte broek weer helemaal terugkeerde. Maar ook hier ontstonden problemen. De kousen waren namelijk erg strak en de kleding die daarboven gedragen werd maakte men steeds korter, zodat een kroniek uit Türingen, gedateerd 1444, constateerde: “Ook de mannen dragen in deze tijd korte kleren, zodat die hun schaamte nauwelijks bedekken.” Hans W. Stoermer beschrijft in zijn boekje Lederhosen, Gürtel, Ranzen: Leder in der bairisch-alpenländischen Tracht tot wat voor gevolgen dit leidde: “Op grond van de zedelijkheid en op grond van een noodzakelijke bescherming zocht men een oplossing en men vond die in de merkwaardigste verschijning uit de Europese modegeschiedenis: de braguette of het schaamomhulsel, dat deze naam echter ten onrechte droeg.


Direct na de uitvinding bedekte het weliswaar de schaamdelen, maar niet enigszins terughoudend of schaamtevol, maar luid en opdringerig door een eigen, zich van de overige kleding onderscheidende kleur en door bijzondere versieringen met banden, strikken en kussentjes.

Men begon deze buidel, die de geslachtsdelen naar boven drukte, door wattering tot de omvang van kinderhoofdjes tot in het groteske te vervormen, waardoor men niet alleen een onnatuurlijke grootte van de geslachtsdelen voorspiegelde maar ook een voortdurende seksuele opwinding.”
Ik heb geen zin het etymologisch na te vorsen, maar ik vermoed dat de benaming “braguette” verwantschap heeft met het woord “brageren,” dat wij aan het Frans hebben ontleend en dat “zich blufferig aanstellen, pochen” betekent.

Hoewel de meest extreme vorm van de braguette na enige tijd weer uit het modebeeld verdween, bleef een aangepaste variant ervan door de eeuwen heen bestaan en wel in de vorm van de zogeheten “liefdesklep” die de traditionele Duitse Lederhose aan de voorkant sluit.
foto boven: Gene Vincent (rechts) met Engelse fans

De Lederhose

Aan het eind van de negentiende eeuw leek het erop dat deze traditionele dracht steeds meer veld begon te verliezen. Daarop besloot in 1883 de leraar Joseph Vogl de Lederhose te redden. Zijn activiteiten sloegen boven verwachting aan en in korte tijd werd de Lederhose weer zeer populair. Té populair naar de zin van de priesterschare. In 1913 verklaarde het aartsbisschoppelijk ordinaat van München-Freising de Lederhose als “in strijd met de goede zeden,” omdat deze dracht te zeer aanzette tot opwinding tussen de seksen.

De geestelijken durfden er blijkbaar al helemaal niet aan te denken dat ook mannen onderling deze kleding opwindend zouden kunnen vinden. Want hoewel Lederhosen in de gay scene nooit een onstuitbare opmars hebben gemaakt, kan zo’n traditionele short soms uiterst sexy staan. Een gegeven dat SM-auteur Larry Townsend niet ontgaan is.
Townsend beschrijft hierna lustig verder, maar ook nu al zal duidelijk zijn dat de kerk geen ongelijk had toen ze meende dat Lederhosen de goede zeden konden aantasten.
De Lederhose heeft dan internationaal wel geen opgang gemaakt als erotisch kledingstuk, de braguette is als zodanig terug. Je hoeft maar even in de leerscene rond te kijken om hem volop te ontwaren; als zijn eigen schaamteloze zelf, in het spiegeleffect dat door chaps teweeg wordt gebracht en in de vorm van (hopelijk rijkelijk gevulde) lederen jockstraps. En ook nu zijn er soms weer overvloedig versieringen op aangebracht, die alle aandacht naar zich toe (moeten) trekken.

Het jack

Met tamelijk grote zekerheid kunnen we stellen dat de Duitsers ook degenen waren die het kledingstuk uitdachten dat in de loop van de twintigste eeuw tot het moderne lederen jack zou leiden. Terwijl de geestelijken zich nog zaten op te winden over de opwinding die korte leren broekjes mogelijk konden veroorzaken, brak de Eerste Wereldoorlog uit. Dit was de eerste oorlog waarin volop van vliegtuigen gebruik werd gemaakt. De standaardkleding van vliegeniers was gelijk aan die van motorrijders, namelijk een enkellange leren jas. Maar buiten dienst was een korter model natuurlijk handiger, terwijl je er toch een imponerend figuur mee kon zijn.

In zijn roman Run, Little Leather Boy uit 1971 wordt hoofdpersoon Wayne in het kader van zijn seksuele (sadomasochistische) opvoeding door zijn oom (en meester) naar een kennis in Beieren gestuurd, die daar dienst doet als bewaker van een van de kastelen van de legendarische koning Ludwig II. (Die in deze roman overigens ook niet vies blijkt te zijn geweest van zeer ruige mannenseks; hij had zelfs een speciale speelruimte.)

Wayne ontmoet hier Kurt, die hij bijzonder aantrekkelijk vindt, zeker wanneer hij op een dag in Lederhose arriveert: “Zijn lange, gespierde benen waren gebruind tot een gouden koperkleur en helemaal haarloos. Het was moeilijk niet naar hem te staren.”

Moeilijkheden die zich nog versterken wanneer Kurt eenmaal gaat zitten, want: “Onder zijn Beierse Lederhose was Kurt helemaal naakt! Ik vermoedde dat ik elke draad aan zijn lijf kon zien: de zwart lederen korte broek, het lichtgele shirt, wollen kousen die haast tot zijn knieën reikten, zwarte, brede schoenen. En niets meer. Zijn armen puilden naakt en machtig uit korte, opgerolde mouwen. De contouren van zijn gespierde borstkas tekenden zich af onder zijn shirt, de tepels toonden donker onder het lichte materiaal. Maar het meest verwarrend was de zware opzwelling in de schaduw waar zijn korte broek wegboog van zijn dijen.”




Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak was het korte leren jack uitgegroeid tot standaardonderdeel van de militaire uitrusting. Dit had tot gevolg dat er na de oorlog een groot overschot aan leren jacks bestond, zowel in Europa als Amerika. Voor een deel kwamen die in de verkoop.

En toen werd in 1954 The Wild One uitgebracht, de spraakmakende film met Marlon Brando als jonge rebel in zwart leren jack en met motorlaarzen. De impact van deze film beschreef Mick Farren in The Black Leather Jacket: “Dit imago breidde zich als een lopend vuur over het hele land uit. [...] Zowat van de ene dag op de andere ontwikkelde het zwart leren jack zich, met of zonder motor, tot het geaccepteerde uniform van de slechte tiener.”

Deze ontwikkeling stopte echter niet bij Amerika’s landsgrenzen, maar waaide ook over naar Europa. De aantrekkingskracht van het Wild-One-imago op zich aan de ouderlijke macht onttrekkende tieners werd nog vergroot doordat de film in een aantal landen verboden werd. En verboden vruchten smaken altijd beter.

De jaren vijftig waren ook een decennium waarin het gros van de homo’s nog meende dat ze zich als onvervalste nicht dienden te manifesteren, die zich als vrouwtje gewillig onderwierp aan de ongebreidelde lusten van losgeslagen, “echte” (hetero)gozers. In de physique-fotografie uit die jaren tref je dan ook het type van de Wild One regelmatig als rukfantasie aan.
foto boven: tekening door Tom of Finland uit 1964

Opmerkelijk is ook dat tezelfdertijd de Amerikaanse politie zich het leren jack toe-eigende, waardoor de good guys hetzelfde uniform droegen als de bad kids, een feit waaraan zich aanvankelijk blijkbaar niemand stoorde. Pas in 1981 besloot de toenmalige burgemeester Koch van New York dat de politie een publieksvriendelijker imago moest krijgen, wat hij ondermeer probeerde te verwezenlijken door vervanging van het zwart leren jack door een van donkerblauw nylon.

Van top tot teen

De grote doorbraak van leren kleding kwam in de jaren zestig, toen een rocker als Gene Vincent een van de eersten was, die het podium in een compleet leren outfit betrad. Een paar jaar later zou Jim Morrison, de legendarische zanger van The Doors, dat voorbeeld volgen. En toen Elvis Presley in 1968 zijn comeback als rocker maakte deed hij dat ook van top tot teen in zwart leer gehuld.


Het was echter een Duitser die als eerste de stap waagde om met zowel een leren jack als een leren broek te verschijnen. In 1956 speelde Horst Buchholz in deze kleding een rebellerende tiener in de film Die Halbstarken, die een grote invloed uitoefende op de straatmode in Duitsland.

Dit bleef niet onopgemerkt toen The Beatles eind jaren vijftig in Hamburg arriveerden. Zij maten zichzelf ook een ruig imago aan, dat hen op hun eerste stappen naar de roem begeleidde en de interesse wekte van Brian Epstein, die hun manager zou worden.

Gangmaker van dit alles was waarschijnlijk Stuart Sutcliffe geweest, over wie Mick Farren opmerkte: “Het was alleen maar natuurlijk dat wijlen Stuart Sutcliffe, die een aanzienlijke hoeveelheid tijd besteedde aan het navolgen van James Dean, waarschijnlijk ter compensatie van zijn onkunde de bas te bespelen, zou doorschuiven naar het Horst Buchholz imago.”

Sinds de jaren zestig is leren kleding - weliswaar met een golvende populariteit - een wezenlijk bestanddeel van de popmuziek blijven vormen, natuurlijk ten tijde van de punk en iets later de Modern Romantics, maar het is niet overdreven te stellen dat haast elke popster zich wel eens als ruige bink in leren jack heeft laten fotograferen. En “natuurlijk” heeft dit “niets” met homoseksualiteit te maken.
foto hierboven: Marlon Brando in ‘The Wild One’

De leerscene


In de jaren zestig brak de leren outfit namelijk niet alleen door bij rockers en bijvoorbeeld de Hell’s Angels, maar ook in de homosubcultuur. Natuurlijk waren er altijd al homo’s geweest die een kick kregen van mannen in het leer. Zo schijnen er ten tijde van de Weimar Republiek in Berlijn al leerbars bestaan te hebben. In Amsterdam komen we ze echter pas na de oorlog tegen. Zoals de historicus Pieter Koenders ooit schreef in een artikel over de geschiedenis van Amsterdamse homokroegen: “In de Heintje Hoekssteeg op nummer 15 werd in het begin van de vijftiger jaren een homozaak geopend die door sommigen wel eens de oudste leertent van Europa wordt genoemd [...] Maar ook deze leerbar bestaat eigenlijk niet meer. De bloeiende vleesgroothandel in de Warmoesstraat is juridisch gezien wel de rechtmatige opvolger maar heeft niets meer van de oude Argos, waar de bezoekers een vrij gesloten groep vormde.”

Het openbreken van de leerscene en de daarmee gepaard gaande afkalving van de tamelijk strikte gedragscodes, is voor de mannen voor wie leren kleding nog werkelijk een statement vormde over hun seksuele praktijken, een moeilijk te verkroppen ontwikkeling. Zo verzuchtte Larry Townsend al in The Leatherman’s Handbook II: “Het dragen van leer en de andere kleding, waarvan algemeen gedacht wordt dat het onze scene(s) vertegenwoordigt, is zo populair geworden dat het een constante ergernis is voor de echte SM-man, in zoverre dat de oude signalen waarop men vroeger lette niet langer betekenen wat ze ooit betekenden. Er was een tijd dat sleutels die van de linkerheup hingen op een Top wezen, terwijl die ter rechterzijde een M aanduidden.

Er bestond altijd wel enige onzekerheid omdat veel M’s terughoudend waren in het uitdragen van hun voorkeur omdat ze bang waren dat ze als minder viriel of minder mannelijk beschouwd zouden worden wanneer iedereen zou weten dat ze onderliggers waren. Maar het feit dat een man sleutels aan zijn zij had hangen betekende in ieder geval dat hij voor iets interessants in was.”

De grote toeloop van “toeristen” in de leerscene, die denken dat ze door het dragen van een camouflagebroek aan de kledingcode voldoen, heeft tot gevolg gehad dat de codes tegenwoordig amper nog iets beduiden. Ook is de kleding, als die al van leer is, een veel grotere diversiteit gaan vertonen. Slechts over één ding bestaat nog een zekere eenheid van opinie, namelijk dat geurtjes en sieraden uit den boze zijn. Of zoals Townsend streng verordonneert: “In géén geval moet je jezelf van een geurtje voorzien door eau de cologne of een zware aftershave. Laat je gouden kettingen en diamanten ringen thuis.”



Lange tijd waren “leer” en “SM” eigenlijk synoniem en de boeken die de laatste decennia voor “leermannen” verschenen, gaan dan ook veelal over ruige seks en niet zozeer over een voorkeur voor leer. Een eenzame uitzondering vormt de alweer zo’n twintig jaar geleden verschenen studie van Paul van Gelder, Leren kleren: Mannelijkheid en de voorliefde voor leer. Zoals uit de titel van zijn boek blijkt was Van Gelder vooral geïnteresseerd in de mate waarin leer en mannelijkheid met elkaar worden geassocieerd. Een verband dat voor homo’s een belangrijke rol speelt: “Leer heeft iets stoers en macho-achtigs. Dat spreekt me aan. Maar er zijn mannen die te overdone in het leer lopen. Die willen te veel aangeven dat ze mannelijk zijn. Maar eigenlijk camoufleren ze dat ze niet mannelijk genoeg zijn,” aldus een van zijn zegslieden. Deze klacht wordt vaker gehoord en het lijkt er dus op dat Gerard Reve met zijn aan het begin van dit artikel geciteerde opmerking een gevoelige snaar heeft geraakt. Want voor de meeste leerliefhebbers zal de fetisj-waarde van leer in belangrijke mate ook worden bepaald door wie erin zit, zoals ene Dolf aan Van Gelder opbiechtte: “Leer is als een huid. Het moet strak zitten, het moet iets omhullen. Het liefst het lichaam van een mooie vent. Aan losse kledingstukken is niets opwindends.”

Maar dat wil ook weer niet zeggen dat de lederen verpakking geen enkel belang heeft: “In de Argos heb ik wel eens een man in een prachtige leren outfit mee naar huis genomen, maar toen we aan het vrijen toe waren trok ie alles uit. Ik was toen erg teleurgesteld. Ik had zogezegd iemand ‘naakt aan de haak geslagen’.” Deze treurnicht zal ongetwijfeld melancholisch de woorden uit Jack Fritscher’s roman Leather Blues in herinnering hebben geroepen: “Er bestaat niets zoals twee mannen die van top tot teen in het leer gehuld elkaar aanpakken. Rollen en worstelen tot de hitte het zweet naar buiten brengt. Man, leer ruikt nimmer beter dan wanneer het heet en bezweet is. Ruw pijpen en neuken in het bed van een leerman is seks zoals nergens anders.”







Commentaar:
Re: Fetish Fashion - ‘Leer moet het liefst het lichaam van een mooie vent omhullen’-


Reactie van Nico dd. 25 juni 2007
Het dragen van LEER is een leefstyle voor mij is het een tweede huid en ik voel me beschermd in de zomer koel en in de winter warm!Het dragen van leer heeft voor mij niets met seks te maken,jammer is dat het zo duur in de aanschaf is!
Hoop dat het er wel ooit eens van komt dat een echte leer drager niet iedere keer weer in een bepaalde hoek word gezet!I love Leather!


Reactie van leatherboy dd. 07 november 2007
leer is een geil genot om naar te kijken het mannelijk vorm komt er goed in uit en een lust voor het oog ..wat is er mooier dan een knappe gozer in strak leer gehuld? de geur, het gekraak, en de dominante uitstraling .. geloof mij dat als me vriend in vol leather voor me staat dat ik gek van geiligheid wordt......gr leatherboy


Reactie van leatherman1967 dd. 27 juni 2008
Waarom is het toch dat men in Nederland zich in hokjes laat plaatsen? Wat maakt het uit wat je draagt, de een heeft het liefst een spijkerbroek, de ander weer iets totaal anders. Ik draag het liefst leer, en dan geen textiel eronder of erbij, alleen maar leer.
En dan zo strak mogelijk, zonder concessies.
Een verzorgt uiterlijk erbij, evenals verzorgde leren kleding en het plaatje is compleet.
Dan wordt mijn vriend (en ook anderen) inderdaad gek van geiligheid en zo zou het ook moeten zijn.


Reactie van G.Swolgers dd. 21 juni 2010
Leer is lekker zacht en voelt op je blote huid fluweel zacht aan.
Je huid wordt onder het lopen als het ware gemasseerd en dan de glans en de leergeur. Geen enkel ander matriaal is te vegelijken met leer!!
Ik draag al sinds mijn jeugd lederhosen ,glad leer wel te verstaan en ben nu 60 en nog altijd boeit het mij nog, gewoon geweldig de aanraking van het leer geeft mij ook nu nog altijd een kick!
gewoon jammer dat je het tegenwoordig niet meer ziet in het straatbeeld!

Gerard. S.


Reactie van Leer is leuk dd. 13 september 2011
Ik draag graag een spijkerbroek en daaronder een leren jockstrap. Ik vind dit gewoon fijn en voel me geil. Ik ben geen gay, maar wie weet wordt ik het wel op een dag. Heb nooit zo, n ervaring gehad. Zou wel eens met een man willen zoenen en liefde willen hebben. Anaal daar ben ik best bang voor.


Reactie van Remco dd. 07 maart 2012
ik draag vaak leren broeken liefs van het gladde glimmende zwarte leer,ze zitten heerlijk ,geef me een lekker geil gevoel,ik wil ze als het kan liefs dagelijks dragen,volgen mij zijn er meer mannen ,die dat willen,laats werd ik door een sport maat na het sporten,aangesproken dat hij mijn leren broek even mocht aantrekken,dat vond ik goed,er was verder niemand in de kleed kamer,de broek paste hem prima,stond nog goed ook, maar hij kreeg een behoorlijke stijve, in mijn leren broek,daar schaamde hij zich een beetje voor, maar hij overweegt ook een leren broek aan te schaffen.


Reactie van leathernico dd. 06 juli 2015
Vaak maken we ons druk over wat een ander zegt over ons. Ik draag leer, ook leren broek en laarzen, regelmatig. Op straat wordt ik dan vaak nagekeken door vrouwen en mannen. Ik denk dan, dat wil jij ook. Het leer geeft mij een kick en een geweldig gevoel. Ook bij de sex draag ik meestal mijn chaps en laarzen en weet je veel mannen vinden dat een genot. Dus mijn motto: "Draag je leer met trots overal en altijd."


Reactie van Ben dd. 28 juni 2019
Leren kleren zijn heerlijk om te dragen ik heb deze aantrekkingskracht kracht sinds Mn prille jeugd , ik heb 6 leren broeken ook enkele nepleren maar er gaat niets boven een
Mooie gladde glimmende leren broek deze heb ik ondertussen aangevuld met leren shirt en hemd het is als tweede huid het krakende leder de geur het is erotisch om te dragen ik ben zelf ondertussen bisexueel daar ik graag met leer liefhebbers omga mannen en vrouwen en zeker een lekker kinky stel










GERELATEERDMEER VAN HANS HAFKAMPMEEST GELEZEN VAN HANS HAFKAMP

Fetish Fashion - ‘Leer moet het liefst het lichaam van een mooie vent omhullen’

Hans Hafkamp, in Mode & Lifestyle op 01 juli 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media