Back to Top
Zaterdag 24 Aug
86352 users - nu online: 1090 people
86352 users - nu online: 1090 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





lengte: 8 min. Printervriendelijke Pagina  
BUTT - Lijfblad voor fijnproevers en anti-estheten


door Michiel Bollinger in Films & boeken , 28 september 2006

This article is also available in English
lengte: 8 minuten


In oktober 2006 bestaat het tijdschrift BUTT vijf jaar. Dan verschijnt ook een dik boek bij Taschen Verlag met het beste van vijf jaar BUTT. Michiel Bollinger vond het tijd voor een liefdesverklaring aan dit eigenzinnige en voor velen nog onbekende mannenlijfblad.

BUTT heeft het uiterlijk van een onooglijk blaadje, zeker in vergelijking met de grotere full color glossy broers als Gay News. Het verschijnt maar een paar keer per jaar en is alleen te koop bij de betere boekhandel en gay shop.


En het is nog best prijzig ook: zes euro. Daarom is BUTT een goed bewaard geheim. Bijna ongemerkt is het uitgegroeid tot een toonaangevend wereldmerk. De oplage is slechts 12.000 maar over de hele wereld leest men BUTT. Het is een blad voor de goede verstaander, voor de fijnproevers, of die nu in Kaapstad, New York, Berlijn, Sjanghai, Doebai of ons eigen Amsterdam wonen. BUTT wordt volledig in Amsterdam gemaakt, midden in het centrum, door Gert Jonkers en Jop van Bennekom, en het weerspiegelt het kosmopolitische karakter van ons dorpse wereldstadje volop.

BUTT is de laatste tijd volledig Engelstalig. Op de website www.buttmagazine.com is een voorproefje van de inhoud van alle nummers te bekijken, naast zelf ingezonden foto’s van jongens en mannen: honderden aantrekkelijke buttheads uit Europa, de VS, Azië, Australië en zelfs Afrika. Die kan je e-mailen en er vriendschap mee sluiten. Net als bij de website valt de vormgeving van het kleine papieren magazine direct op: simpel, rechtdoorzee, niet glossy... Sommigen zullen zeggen: het lijkt wel een goedkoop pornoblaadje uit de jaren zestig. Toch is er door de makers goed over nagedacht - ze komen uit de wereld van de vormgeving van bladen (bijvoorbeeld BLVD) en de mode (bijvoorbeeld in de Volkskrant). Voor hen is het blad een vrijplaats om hun ideeën zonder commercieel compromis tot uitvoering te brengen. BUTT is beroemd geworden vanwege de expres anti-esthetische aanpak, maar misschien nog wel méér door de onbekommerde omgang met seksonderwerpen - ze storen zich aan god noch gebod.

Getut en getob

Het zijn de buitenbeentjes in de gay wereld, die hier aan het woord komen. Zij hebben BUTT in hun hart gesloten, de nerds, de geeks, de bears, de moderne dandy’s, de gay levenskunstenaars en individualisten anno 2006. Aan het woord komen de mannen die hun sokken wél aanhouden tijdens een wilde sekspartij. Mannen die niet willen voldoen aan het gemanipuleerde esthetische ideaalbeeld. Mannen die voorop willen lopen in de modetrends, niet er achteraan. De moderne bohémiens zijn - hoe heeft het toch zó ver kunnen komen? - mannen met haar op de rug, die die haren nu juist niet laten weg waxen. In BUTT zijn de nét iets te dikke jongens te bewonderen. Of de te magere. Je kan er gerust om lachen, maar alle modellen in BUTT zijn ontroerend levensecht. Ontroerend niet-ideaal. Buitengewoon in hun gewoonheid. What you see is what you get.



En BUTT is blijkbaar populair en geliefd bij een select internationaal publiek. Een postemancipatie generatie van gays, die hun dagelijkse beslommeringen weerspiegeld zien in dit vrolijke en vaak ook dieptrieste mannenlijfblad. Want ook de negatieve kanten van homoseks worden niet overgeslagen, de deceptie na een veelbelovende blind date, de jarenlange eenzaamheid, het dagelijkse gevecht tegen de ouderdom of het vieze aan bepaalde vormen van seks... alles komt aan bod in de artikelen, óók het eindeloze getut en getob van nichten onderling. Soms is dat nietszeggend, maar vaak ook informatief. BUTT biedt een podium voor eigenzinnigheid. Het gaat om een wereldwijde gemeenschap van homomannen die wel eens wat anders willen zien dan de hedendaagse overvloed aan esthetische fakebeelden van supermodellen. Calvin Klein heeft veel fout gedaan, de laatste jaren. Hij heeft ons brein opgezadeld met beeldschone fotomodellen met gladgeschoren geslachtsdelen van enorme proporties. De BUTT-modellen scheren zich soms ook, maar dan vooral vanwege het opwindende gevoel dat je eraan overhoudt - niet vanwege de voorgeschreven esthetiek. Trouwens, onder ons gezegd en gezwegen, een geschoren balzak ziet er niet erg esthetisch uit, behalve na een uitvoerige behandeling met photoshop op de computer. En ook veel van de moderne seksvormen zien er nogal lullig uit in het echt. Op die manier valt de werkelijkheid meestal vies tegen, zeker voor homo’s die zich hebben volgevreten met de onrealistische ideaalbeelden van porno en reclame. BUTT is een tijdschrift voor alle mannen die verder willen kijken dan hun neus (en pik!) lang is. Daarom is BUTT een verademing, qua vormgeving en qua inhoud.

Liefdesdagboek

Bijvoorbeeld BUTT #15 (Spring 2006), daarin staat een serie ontwapenende foto’s van gewone jongens, gemaakt door Paul Mpagi Sepuya “in his bedroom.” Het is alsof je bladert in een persoonlijk liefdesdagboek van een jongen uit New York. De kwetsbaarheid van pril jongensvlees spat je tegemoet, naast de niet weggepoetste oneffenheden in deze dappere maar onzekere gezichten, met een scheve neus hier, wat jeugdpuistjes daar en de altijd weerbarstige lokken haar op een te eigenwijs voorhoofd. Het zelfportret van de fotograaf Paul op bladzijde 23 wijst uit dat het gaat om een zwarte jongeman, hooguit 21 jaar, met amandelvormige ogen en (nog) dun bezaaid borsthaar. Met oortjes, zou onze volksschrijver Reve zeggen.




Even verderop in dat nummer staat een interview met de Nederlandse modeontwerpers Viktor & Rolf. Zij zijn in mij ogen bij uitstek BUTT-lezers: ondernemend, tegendraads en nichterig tot in hun fijnste adertjes. En ze zijn zo langzamerhand Nederland’s succesvolste exportproduct... Op bladzijde 40 begint een interview met Frankie Goes To Hollywood ster Paul Rutherford, volgens BUTT “upfront fag clone” uit de mid-1980’s. Van de hit “Relax, don’t do it.” Hij praat vrijuit over de wilde tijd, nu al weer een kwart eeuw geleden, en over zijn leven daarna. Hij leeft nu ergens in Nieuw Zeeland met zijn vaste vriend (ja, het kan verkeren) vanwege de rust: “We wonen in Queenstown... oops! Het is waar... Maar het is daar echt heel mooi, hoor. Er zijn daar veel wandelingen te maken. Ik rijd geen auto, dus ik moet wel veel wandelen. Het is een ski-resort in de winter. We moeten zes uur rijden naar een sauna of een gay bar en die zijn dan nog niet de moeite waard.” [vertaling MB] Het gaat goed met Paul Rutherford, zo blijkt uit het interview. Dit icoon van de jaren tachtig heeft de aidsepidemie wonderbaarlijk goed doorstaan en maakt nu de muziek die hij altijd al heeft willen maken.

Ook dat past in een magazine als BUTT: terugkijken naar de rijke gay historie met de hoofdpersonen van toen. En verzuchten dat er véél verloren is gegaan, maar dat het leven van nu er veel relaxter op is geworden na alle strijd, opwindende seks en feesten, optredens, en ook ziekte en dood van veel vrienden. Je hoeft niet meer achter je pik aan te rennen, je hoeft jezelf niet meer te bewijzen omdat je nu beter weet wat je kan. En omdat het uiteindelijk beter is je eigen weg te gaan dan de meute te volgen.

Voetlikker en seksslaaf

Veel van de artikelen in BUTT zijn geschreven door de lezers zelf, beroemd of niet. Zo staat BUTT #13 (Summer 2005) vol met bad sex stories: verhalen over het lief en vooral het leed van de moderne gay seks, zoals “The most boring sex I ever had,” “Writer in acid sits on stranger’s face” of “Puke dick.” Lachwekkend, ontroerend, goor en pornografisch tegelijk. Zo staat er een prachtig “Disgusting interview with a toilet cleaner” op bladzijde 58, over een 29-jarige Duitser die graag de toiletten schoonmaakt en gebruikt wordt als seksslaaf en voetlikker voor “jonge arrogante jongens, die hem graag willen misbruiken. Hij vraagt er geen geld voor, en je bent helemaal niet verplicht tot seks met hem, alhoewel hij er natuurlijk wel naar zal verlangen,” zo schrijft Adam Baran, “ik nodigde hem uit om mijn badkamer schoon te boenen, en hem vragen te stellen over toiletten, Puerto Ricaanse voeten, en zijn speciale recept voor pasta...” Leerzame lectuur. Ook de uitzinnige fotoserie Party Poopers, een paar bladzijden verder, is mooi: jongens die hun eindexamendiploma net zo trots laten zien als hun slappe piemels uit de onderbroek. Bad taste bij uitstek, maar wel met humor.

Met de billen bloot

Toch is BUTT niet alleen maar op zoek naar anti-esthetiek, soms staan er ook foto’s en artikelen in, die getuigen van oprechte obsessie en liefde, al dan niet op afstand. Zo is in BUTT #14 (Autumn 2005) een portret in foto’s en tekst opgemaakt van Xevi, een jongen uit Chelsea die fotograaf wil worden: “Pas als je heel goed kijkt, realiseer je je dat Xevi in zijn eigen wereld leeft. De visuele clue die hem apart maakt, is hoe hij zijn gezichtshaar laat groeien. Hij heeft een gouden snor, die zijn bovenlip zachtjes oplicht. Zijn haar is bovendien afgewerkt met lange dikke 91210 bakkebaarden. De combinatie past goed in de hele proportie van zijn gezicht, zodat je bijna niet door hebt hoe vreemd het eigenlijk is. Xevi komt uit Spanje, wat een beetje zijn stijl verklaart. Hij gebruikt elementen van de American gay style maar zijn look is oorspronkelijk ontstaan in Barcelona.


Tijdens onze conversatie die nacht was Xevi verlegen, met een zachte stem, en het enige wat hij mij vertelde was dat hij fotograaf is...” Waarna een intiem portret wordt geschetst van een onbereikbare en intrigerende jongen, die zijn stevige blote billen maar ál te graag aan de lezers van BUTT wil laten zien - niet koket of uit geldelijk gewin, maar gewoon omdat hij weet dat zijn billen de moeite waard zijn. Xevi doet daar niet moeilijk over...

Zo ook Lake Perriguey. Hij is een advocaat in krijtkostuum, die in Portland vooral rechtszaken over intellectueel eigendom en bedrijfsrecht behandelt. Maar hij geeft ook rechters les in hoe zij correct moeten omgaan met transgender jongens. In BUTT #16 (Summer 2006) gaat óók deze meneer met de billen bloot, de stopdas over de schouders geslagen, een bloem tussen de opmerkelijk wulpse billen geknepen.

Zijn foto is onderdeel van een informatief artikel over Portland in Oregon, een kleine maar zeer tolerante stad in het noordwesten van Amerika “with a pragmatism that might even be a bit like Amsterdam,” zoals een van de gay vrienden daar beweert: “Portland is fabulous.”

Een mooie karaktertrek van de BUTT-artikelen is: ze proberen de wereld niet te verbeteren, ze klagen niet, ze barsten van levenslust, ze nemen de verschillende vormen van mannenliefde zoals ze zijn, precies zoals de BUTT-liefhebbers óók hun onvolmaakte lichamen ongegeneerd laten zien. Voor het grote publiek is dat wellicht te confronterend (bah, het voldoet niet aan de norm!) maar een goede verstaander smult ervan.



 
Commentaar:
Re: BUTT - Lijfblad voor fijnproevers en anti-estheten


Reactie van qw dd. 26 april 2011
"Disgusting interview with a toilet cleaner" spreekt blijkbaar heel wat volk aan. Je vindt het zo op internet en ik ben verwonderd hoeveel gasten het gelezen hebben en kennen.










GERELATEERDMEER VAN MICHIEL BOLLINGER

BUTT - Lijfblad voor fijnproevers en anti-estheten

Michiel Bollinger, in Films & boeken op 03 oktober 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp














Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 337, september 2019






Rotterdam Pride
22-29 september











Meer uit Films & boeken
Meer uit nummer 180
Meer van Michiel Bollinger





Amistad


Unique and popular gay friendly Hotel & B&B

meer info |visit


Mister B Antwerp


Mister B's second Franchise store

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media