Back to Top
Zondag 05 Apr
86426 users - nu online: 892 people
86426 users - nu online: 892 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 7 min. Printervriendelijke Pagina  
Sayonara 2005


door Christos Andreas in Scene , 12 maart 2006

This article is also available in English
lengte: 7 minuten


Nu het licht van 2005 is gedoofd, houdt Gay News columnist Christos Andreas de winnaars en verliezers van het afgelopen jaar in de Amsterdamse homoscene tegen het licht. Het jaar is net voorbij en ik zit hier te nippen van mijn champagne en de boekhouding over 2005 af te sluiten. Het afgelopen jaar kende z’n gebruikelijke portie ups and downs in homo-Amsterdam, door de start van een aantal opvallende nieuwe initiatieven en de verdwijning van evenveel andere.

2005 begon met de sluiting van Amsterdams oudste homosauna, Sauna Modern. Deze obscure sauna in de Jacob van Lennepstraat, die werd geopend in 1958 en de dubieuze onderscheiding had dat hij in de loop van z'n zevenenveertig-jarige geschiedenis nooit was gerenoveerd, was geen locatie waarvan veel mensen hadden gehoord, laat staan dat ze hem hadden bezocht. Hoewel duidelijk geen groot public-relations succes, zal hij toch worden gemist door de kleine groep oudere vaste klanten.

Door het met harde hand optreden van Stadsdeel Centrum tegen “illegale” hotels als onderdeel van de “handhaving”-politiek door het strenger uitvoeren van bestaande wetgeving, werden in 2005 twee homo-accommodaties in Amsterdam nodeloos gesloten - Drake’s Guesthouse, dat uit drie appartementen in het centrum bestond, en het stijlvolle Rob’s Apartments aan het Singel. De laatste sluiting leidde terecht tot protest uit de leerwereld.



Clubwearhouse, een bastion van opmerkelijke party-kleding, sloot de deuren na tien jaar strijd om het bestaan. Ze “nemen een pauze” waarin ze hun volgende stap overwegen. Nightlife, één van de slechts twee bars waar voornamelijk Oost-Europese jongens hun vak uitoefenden, legde het lootje als gevolg van onoverkomelijke problemen met de belasting (het gerucht gaat dat ze jarenlang helemaal geen belasting hadden betaald, en dat ze ook niet over de juiste vergunningen beschikten).

Feesten komen en gaan, en dit jaar was het niet anders met de opbloei van nieuwe initiatieven en het eind van een aantal oude favorieten. Nieuw in 2005 waren Pink Blink voor de dames, de alternatieve Uitschot en Flush It party’s, Sunday Tea Dance Rain en de spiermiepen-party’s Juice en Rapido (dat enige smaak gaf aan een verder voorspelbaar Gay Pride programma).


De sexy Sleaze-feesten vervingen de afschuwelijke Sanctuary party’s aan het fetisj-front, terwijl de kinky Spank! party enige opwinding veroorzaakte tijdens de Leather Pride van dit jaar.

En nu we het daar toch over hebben, de organisatoren van Leather Pride hadden ons voor 2005 een nieuwe en grotere locatie beloofd, om uiteindelijk toch weer op de proppen te komen met de locatie waar iedereen al vele malen eerder is geweest.

In The Queen's Head werden voor het eerst de HIVictory party’s gehouden, met het doel de zichtbaarheid en acceptatie van mensen met hiv/aids te ondersteunen. De organisatie kreeg hiervoor een lintje toegekend tijdens de jaarlijkse Take Care Week.



Onder de verliezers van 2005 zijn de wekelijkse Taboo-feesten in Club More, Steve Malenka’s Fan Club in de Sugar Factory, en Irreversable, dat uiteindelijk in de vreemde Club LA aan zijn einde kwam.

Mijn jaarlijkse prijs voor de slechtste party-organisatie is gewoonlijk kat in ’t bakkie voor Rob Riedijk met zijn te dure, met teveel tamtam omgeven en te commerciële kleurencode-party's. Maar in 2005 had hij stevige concurrentie van, onder anderen, DJ Jarb, die kans zag met twee feesten te kappen: LAX en z'n ooit populaire Mass party's, die hij bedreven op de klippen liet lopen door zijn rusteloze veranderen van locatie.

Ik ken mijn prijs voor de Slechtste Party Organisatie 2005 echter met vlag en wimpel toe aan het team achter Art Launch met hun festijn der mislukkingen: de bij aankomst overleden Art Mag party, de Black Box party's (Empty Box zou een toepasselijkere naam zijn geweest), de kunsteloze Art Launch Café avonden in The Queen’s Head, en hun kolossale mislukking ‘Taste’ in de RAI.



De RAI waar Jimmy Somerville en driehonderd mensen in een zaal met een capaciteit voor tienduizend bezoekers, bij iedereen een tamelijk nare smaak in de mond achterlieten. Dit alles leidde uiteindelijk tot het langzame zinken van hun vlaggenschip, de Art Launch party's in de Melkweg.

Aan de zonzijde zag 2005 de opening van verschillende nieuwe homo-ondernemingen. Gays & Gadgets, een exclusieve, opzichtige homo-giftshop begon aan de Nieuwezijds Voorburgwal en vormt daarmee een verfrissende nieuwe wind in de Amsterdamse homowinkelsector.



Custom Café Sugar, een gloednieuwe bar compleet met rustieke inrichting en wierookgeur en gericht op de jongere lesbo-groep, opende de deuren om de hoek van de oude favoriet Saarein en zorgde voor een frisse impuls van de lesbo-scene.

Studio 80 op het Rembrandtplein, hoewel strikt genomen geen homozaak, injecteerde nieuwe energie in de tamelijk droevige Amsterdamse gay danswereld, door onderdak te bieden aan een verscheidenheid aan homo-achtige feesten en evenementen.



Ondertussen luidde definitief het einde voor Club iT, toen de bulldozers de oude locatie neerhaalden in een scène die meer leek te herinneren aan de Gaza-strook dan Amsterdam, met Els Iping in de rol van Ariel Sharon. “Voor een megadisco moet je maar naar elders. Het kan gewoon niet anders. [...] Dus zet die megadisco maar in Zuid-Oost,” zei ze onlangs in een interview met de Gay Krant. God verhoede dat de PvdA de grootste partij wordt in Stadsdeel Centrum na de verkiezingen die in maart worden gehouden en dat Iping “burgemeester” van het centrum wordt!

Amsterdam’s eerste gay design hotel, Hotel NL werd in 2005 gelanceerd. Stijlvol doch intiem, is NL een eersteklas klein hotel dat een belangrijke niche vult in het plaatselijke hotelaanbod.

Met de dood van de directeur van COC Amsterdam, Henk van Pelt, en de pensionering van de andere directeur, de kortaangebonden ouwe Floor Dweelaard, is het COC een tweede leven gegeven. Party-organisator Puck heeft de handschoen opgenomen en de zieltogende feesten opnieuw kracht gegeven, terwijl Tania Barkhuis als “emancipatie”-directeur de teugels heeft overgenomen.

Omgeven door controverse, werd in 2005 de Homo Consumenten Bond gelanceerd - een groep homo-yuppies die zichzelf ten doel heeft gesteld de plaatselijke homozaken te beoordelen. Hun eerste doelwit waren de Amsterdamse darkrooms, die een voorspelbare aframmeling kregen voor hun hygiënische condities.


De Bond kreeg er zelf behoorlijk van langs vanwege de sensationalistische media-aanpak waardoor televisie-ploegen in een ware media-opwinding afdaalden naar de minder heilzame kanten van het homoleven en daarmee homofoben overal ter wereld van nieuw kruit voorzagen.

De frivole Homo-encyclopedie werd in 2005 met evenveel mediaspektakel ten doop gehouden, hoewel men zich moet afvragen wat precies de criteria waren die de redacteuren hebben gehanteerd bij de samenstelling van hun tamelijk lukrake verhandeling als Nicky Nicole een halve pagina krijgt toebedeeld en instanties als Gay Business Amsterdam en mensen als de homoseksuele politicus Geert Dales - de man achter de 400.000 euro kostende renovering van het Homomonument nauwelijks een vermelding waardig worden gekeurd.

2005 zag ook een grote gok van de RAI met de organisatie van een homo-lifestylebeurs, de veel-bekritiseerde Rainbow Experience. Hoewel niet werkelijk succesvol in welke betekenis dan ook - een abnormaal hoge toegangsprijs leidde tot te weinig bezoekers, er waren niet genoeg exposanten en de feesten waren over het algemeen een flop - zouden de organisatoren toch geprezen moeten worden voor hun vastberadenheid.



Hoewel ze een aanzienlijk financieel verlies moeten hebben geleden en ze constant donderpreken over zich heen kregen van Gay Business Amsterdam en soortgelijken, gaan ze moedig voort voor 2006.

Het zou zoiets zijn als Oudejaarsavond zonder oliebollen, als ik het verzuimde een zekere Siep de Haan in mijn jaarlijkse terugblik te noemen. Niet tevreden met enkel de status van enfant terrible van de Amsterdamse homowereld, gaat De Haan nu het gelazer in de plaatselijke politiek aanwakkeren door de oprichting, samen met echtgenoot Peter Kramer, van zijn nieuwe politieke partij opheffen.nu. Hun enige doelstelling is het bij het vuilnis zetten van Stadsdeel Centrum.

De Haan staat niet bepaald bekend vanwege zijn politieke vaardigheden, maar meer voor zijn zware jongens “neem-geen-gevangenen”-tactiek, die waarschijnlijk niet al te goed zal vallen bij de kiezers.

Als ik het me goed herinner heeft De Haan eerder een gooi gedaan naar een politieke carrière. Bij de verkiezing van een “nachtburgemeester” een paar jaar geleden, moest De Haan het opnemen tegen een eclectisch gezelschap kandidaten.



Tijdens een drukbezochte verkiezingsavond ging De Haan de confrontatie aan met onder anderen (nu aartsvijand) Hugo Braakhuis van de Montmartre en het excentrieke levende kunstwerk Fabiola. De uiteindelijke winnaar was het Nachtwacht-collectief met meer dan tweehonderdvijftig stemmen. In wat een waarschuwende geschiedenis zou moeten zijn, eindigde De Haan als op een na laatste met een rampzalige twaalf stemmen (hij had elf vrienden meegebracht), en werd hij genadeloos afgestraft door zelfs Fabiola die toch nog meer dan zestig stemmen vergaarde.
Misschien krijg ik ongelijk, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat Amsterdammers erop zitten te wachten de vermoeiende De Haan nog vaker te zien. Eén keer per jaar tijdens Amsterdam Pride is meer dan genoeg!














GERELATEERDMEER VAN CHRISTOS ANDREASMEEST GELEZEN VAN CHRISTOS ANDREAS

Sayonara 2005

Christos Andreas, in Scene op 15 maart 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media