Back to Top
Zaterdag 19 Oct
86366 users - nu online: 1163 people
86366 users - nu online: 1163 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 14 min. Printervriendelijke Pagina  
Klisteerplezier - Laat het water maar stromen


door Hans Hafkamp in Health & Body , 21 augustus 2005

This article is also available in English
lengte: 14 minuten


Het klysma, ook wel darmspoeling of lavement geheten, behoort tot de schromelijk miskende anale genoegens. Ten onrechte. Door de eeuwen heen hebben heren - overal ter wereld, samen of solo - klysma’s toegediend. De goede oude Mark Twain zei het al in de negentiende eeuw: “If you really want to be moved, don’t read a book, take an enema.” Twain zal het met mij eens zijn geweest, dat als een klysma niet mogelijk is, het lezen van een boek over klysma’s als second best beschouwd kan worden. Alleen kon hij in zijn tijd (1835-1910) niet beschikken over een boek dat de hedendaagse lezer vele genoeglijke uren kan bezorgen en dat zijn uitspraak als motto heeft: David Barton-Jay’s The Enema As An Erotic Art And Its History, een prachtig uitgegeven en rijk geïllustreerd werk.

Het erotische gebruik van klysma’s is natuurlijk niet aan een bepaalde seksuele voorkeur verbonden. Het is daarom waarschijnlijk toeval dat het eerste boek hierover door een homoman werd geschreven, wat niet wil zeggen dat het alleen voor homo’s interessant is.

Kunstmatig genot

Meestal wordt een klysma gezien als een zuiver medische handeling. Zo lezen we in de Winkler Prins’ Geïllustreerde Encyclopaedie uit het begin van de twintigste eeuw onder het betreffende lemma: “Klisteer of lavement noemt men de inspuiting ener vloeistof met een daartoe ingerichte spuit in den endeldarm. De inspuiting kan tot zeer verschillende doeleinden geschieden, doorgaans echter om den stoelgang te bevorderen, maar ook wel om buikloop te stoppen, om bloedingen te stillen, om prikkeling te verzachten, om ingewandswormen te dooden, om de voeding te bevorderen enz. Een lavement komt vooral bij kinderen vaak te pas. Men heeft ook instrumenten, klysopompen genaamd, om zich zelf te helpen. Daartoe dienen ook irrigators.”

Ook in een veel nieuwere editie van onze nationale vraagbaak heeft men nog niet ontdekt dat een klysma ook wel eens kan dienen om juist prikkelingen op te wekken, en dan nog prettige (erotische) prikkelingen ook. Toch is dat bepaald geen nieuwe ontwikkeling. In de bijbel van de decadentie, Joris-Karl Huysmans' A Rebours (1884), is de hoofdpersoon Jean des Esseintes verrukt als de dokter hem om zijn stofwisseling weer op orde te brengen, voeding door middel van een klysma voorschrijft: “[...] een flauw glimlachje speelde over zijn lippen, toen de bediende hem een voedende pepton-clysma bracht en hem meedeelde dat hij deze darmspoeling driemaal per dag moest herhalen.

De behandeling sloeg aan. Des Esseintes kon niet nalaten zichzelf stilletjes te feliciteren met deze gebeurtenis, die in zekere zin de bekroning vormde van het bestaan dat hij zich geschapen had; zijn hang naar het kunstmatige had nu, en zelfs zonder dat hij het had gewild, de hoogste vervulling gevonden. Verder kon men niet gaan. Op zo'n manier gevoed worden! Dat was ongetwijfeld de uiterste grens die kon worden bereikt.”



Nu is in deze passage, en ook in het vervolg ervan, het genot dat Des Esseintes aan klysma's ontleend wel van tegennatuurlijke, maar niet van erotische aard. Het erotische genot dat aan een klysma ontleend kan worden was in zijn tijd echter wel bekend. Zo publiceerde de vooral door zijn erotische tekeningen bekende markies Franz von Bayros (1866-1924) in 1907 onder het pseudoniem Choisy le Conin de bundel Die Bonbonniére. Galante und artige Sammlung erotischer Phantasien. Voor deze bundel maakte hij zelf de tekeningen, waaronder het klysma-fantasie “Der Dienst.”.

Een andere erotische tekenaar die rond de vorige eeuwwende actief was, Martin van Maele, gaf het klysma zelfs met een zekere regelmaat een plaats in zijn werk. Het is opmerkelijk dat beide tekenaars vaak voor een achttiende-eeuwse setting kiezen. In ieder geval geven ze daarmee aan dat het lustvolle gebruik tot ver in het verleden terug te voeren is.

Van de oudheid tot heden

De geschiedenis van het klysma als zodanig is tot de vroegste periode van de menselijke cultuur terug te voeren. In een uit 1500 v.Chr. daterende papyrus met de medische kennis van de Egyptenaren - die, genoemd naar zijn ontdekker, bekend staat als de Ebers-papyrus - zijn reeds verwijzingen naar klysma's te vinden. Maar ook hier komen ze alleen in een medische context ter sprake. Barton-Jay merkt hierover op dat dit niet inhoudt dat hun erotische waarde onbekend was.

Het klysma was overigens niet alleen in de klassieke cultuur rond de Middellandse Zee bekend. Ook in China kende men de geneeskrachtige werking ervan, evenals bij verschillende stammen in Afrika en bij Indianenvolkeren als de Azteken en de Maya's. Bij de Indianen werden klysma's echter ook gebruikt om drogerende middelen het lichaam in te brengen.



Het klysma lijkt nooit echt weg geweest te zijn. En het is een Nederlander die volgens Barton-Jay met de eer gaat strijken als eerste wetenschappelijk over allerlei zaken betreffende klysma's nagedacht te hebben: de jong gestorven Reinier de Graaf (1641-1673). Deze anatomicus en fysioloog publiceerde in 1668 het boek De clysteribus. In zijn tijd werden klysma's nog door middel van een echte spuit toegediend. Dit apparaat bracht veel mensen in verlegenheid omdat het door anderen toegepast moest worden. Voor sologebruik was het namelijk nogal onhandelbaar. De Graaf richtte zich dan ook op het uitvinden van een methode die dit mogelijk zou maken.

Dankzij zijn uitvinding kon de “patiënt” zich zelf een klysma toedienen wanneer hij dat wilde, in zijn eigen tempo en in de omgeving van zijn voorkeur. Daarmee was de weg vrijgemaakt voor lustvol gebruik van klysma's. Barton-Jay schrijft daarover: “Het klysma was bevrijd van zijn koppeling met de medische praktijk en van de knellende banden van de moraliteit op hetzelfde ogenblik in de geschiedenis dat de medische praktijk een overwicht begon te krijgen in het morele debat. Het is dit moment waarop we kunnen aannemen dat het klysma als een alleen voor het plezier ontplooide activiteit beschouwd kon worden.”

Eigenlijk was De Graafs methode heel simpel. Hij bevestigde namelijk aan de traditioneel in gebruik zijnde klisteerspuit een flexibele pijp. Van het van hout vervaardigde spuitstuk hiervan was het onderste gedeelte “zo ontworpen dat het als het in de anus wordt ingevoerd precies past en voorkomt dat er iets uitloopt langs de zijkant van het spuitstuk.”
Deze uitvinding luidde in ieder geval een bloeiperiode voor het klysma in. Vooral aan het hof van Lodewijk XIV genoten ze grote populariteit. Soms werd daar overigens misbruik van gemaakt: een klysma bleek namelijk een uitstekende manier om iemand gif toe te dienen.

Fetisjisme

Ook in de meer recente geschiedenis bleef het klysma een geliefde erotische activiteit. De machtsovername door de nazi's in 1933 maakte de verschijning van het seksuologische Jahrbuch für Triebforschung onmogelijk. De reeds gedrukte oplage verdween grotendeels. Eén van de resterende exemplaren werd enige jaren geleden fotografisch (her)uitgegeven als Fetisch und Fantasie. Dit werkje bevat een groot aantal, veelal anonieme, ontboezemingen over “afwijkend seksueel gedrag” (waaronder bed- en schoenfetisjisme, maar vooral veel vormen van slaan- en geselopwinding).

In de bijdrage “Ein klyzomaner Geheimzirkel” beschrijft een ooggetuige een bijeenkomst van een klein gezelschap dat zich na een copieus diner overgeeft aan de geneugten van het erotische klysma. In een korte inleidende aantekening schrijft de samensteller van het boek, een Dr. Schertel, dat “deze schildering een zeer duidelijk beeld [biedt] van de gecultiveerd-esthetische manier waarop zulke meestal als zeer ‘onesthetisch’ aangemerkte zaken bedreven kunnen worden en in sommige kringen heden ten dage nog - of opnieuw - bedreven worden.”

De ook in Fetisch und Fantasie opgenomen “Brief eines Klyzomanen” is interessanter omdat die reëler lijkt. De briefschrijver spreekt er eerst zijn verbazing, en ook vreugde over uit dat Schertel in zijn eerdere boek Gesässerotik (1932) zo'n ruime plaats heeft ingeruimd voor het klysma: “Ik kan u verzekeren, dat de kring van hen, mannen zowel als vrouwen, die een bijzondere interesse hebben voor dit hygiënische hulpmiddel veel groter is dan men mogelijk aanneemt.” Hierna wijst hij erop dat niet alleen in Frankrijk en Engeland, maar ook in “ons vaderland” de voorliefde hiervoor steeds meer om zich heen schijnt te grijpen. Hij weet dat omdat hij zelf tot de liefhebbers behoort.

Humor

In Schertel’s boek komt gelijkgeslachtelijke erotiek helaas amper ter sprake. In zijn inleiding bij Fetisch und Fantasie schrijft August C. Rauch: “Ook het fetisj schijnt aan bepaalde modes onderworpen te zijn. Na leer- en rubberfetisjisme [overigens geen van beide in Schertel’s boek, HH] komt momenteel uit Amerika als nieuwste mode de klysteromanie overwaaien. Maar ook dat is helemaal niet zo nieuw.” De hiervoor onder de aandacht gebrachte “klysteromane” bijdragen aan Fetisch und Fantasie mogen deze laatste opmerking bewijzen.

Een bewijs dat overigens ook gevonden kan worden in Larry Townsend’s The Leatherman's Handbook II (1983). Daarin schrijft hij: “In de jaren '20 en '30 waren darmspoelingen in de mode [...]. Als gevolg daarvan zijn er nog steeds een aantal interessante apparaten te vinden - nu over het algemeen in het bezit van kwakzalvers en klysma-fanaten.”

Tot deze laatste groep behoort zeker ook David Barton- Jay, die in zijn boek verschillende vooroorlogse klysma-apparaten uit zijn eigen collectie afbeeldt. Hij ontleent zelfs een zeker exhibitionistisch genot aan het kopen van allerlei klysma-benodigdheden.

Goed, klysma's zijn dus nu weer in de mode. Anders zou Barton-Jay's boek niet op zo'n overweldigend positieve wijze zijn onthaald zijn en, hoewel het toch niet goedkoop is, na de verschijning in 1982 al tweemaal zijn herdrukt.

Nu spelen bij dit boek natuurlijk ook andere factoren een rol. Zo is het ook uiterst boeiende lectuur voor mensen die niet zo enema-minded zijn. Bovendien lijkt het boek in bepaalde kringen de status van cult-boek te hebben verworven.



The Enema as an Erotic Art bevat tien hoofdstukken. Bij het - zeer omvangrijke - historische hoofdstuk heb ik in het voorgaande al stilgestaan.
Na een korte inleiding verhaalt Barton-Jay in het hoofdstuk “My Secret” over zijn eerste klysma, hem op jeugdige leeftijd toegediend door zijn moeder en de fascinatie die dan al van de rode waterzak uitgaat. Uiteindelijk, als hij een keer alleen thuis is, durft hij zich zelf een klysma te geven. Een handeling die meteen ook zijn eerste ejaculatie tot gevolg heeft. Het klysma lijkt in de Verenigde Staten overigens bij kinderen zeer veelvuldig toegepast te zijn (geweest). In ieder geval komt in verschillende citaten een jeugdervaring als eerste kennismaking met klysma's ter sprake. Bijvoorbeeld in het hoofdstuk “The Secrets Of Others”, waarin Barton-Jay een aantal ontboezemingen van anderen afdrukt die hij ontvangen heeft naar aanleiding van advertenties in The Advocate. Hierbij zit overigens een heel fraaie sadomasochistische briefwisseling met een zekere Larry.

In het daarop volgende hoofdstuk “The Allure” vraagt Barton-Jay zich af wat nu eigenlijk klysma's zo opwindend maakt. Een vraag waarop natuurlijk geen antwoord bestaat. Hij gaat dan ook al snel op een iets andere vraagstelling over, namelijk wat er over gezegd is in de literatuur en door allerlei psyche-onderzoekers.
In een kort hoofdstukje (“The Solo Enema”) geeft Barton-Jay een aantal aanwijzingen die ertoe kunnen leiden dat wat bedoeld is als een sologenoegen ook inderdaad een genoegen wordt en niet op een groot fiasco uitloopt.

Waarschijnlijk zullen velen die het idee van een klysma wel spannend vinden het in eerste instantie op zich zelf uitproberen. Maar daarna kan de behoefte ontstaan ook eens een ander te klisteren of juist een ander eens een klysma te laten toedienen. Vaak zal het niet eenvoudig zijn de ander daartoe over te halen, al was het alleen maar omdat er toch een zeker verband bestaat met uitwerpselen. Misschien is het wel goed er hier even op te wijzen dat klysma-lust inderdaad niet samen hoeft te gaan met allerlei scatologische voorkeuren.

Om de kans te vergroten dat pogingen anderen mee te slepen in de klysma-lust slagen geeft Barton-Jay in het hoofdstuk “Doing Into Others” een aantal suggesties. Zo zou je bijvoorbeeld je zelf een klysma kunnen toedienen terwijl je partner toekijkt (en eventueel een helpende hand uitsteekt): “als hij het plezier ziet dat je eraan beleeft, zal hij waarschijnlijk meer voor zichzelf willen.” Overigens zijn niet alle aanwijzingen voor iedereen toepasbaar. Zo zou ik het niet moeten proberen mijn man stiekem een klysma toe te dienen in de hoop dat hij het dan wel lekker zal vinden. Dat zou smeken om moeilijkheden zijn.

Ondanks de vele informatie is het boek vol humor. Als Barton-Jay het heeft over de muziek die de juiste sfeer kan scheppen, valt hij uit: “Ik kan me Mevrouw Streisand niet krijsend op gehoorsafstand van enigerlei sensuele activiteit voorstellen. Ze zou mijn goede bui verpesten, ongeacht wat ik aan het doen was.”

In het volgende hoofdstuk, “Enemata Eroticaca”, heeft Barton-Jay een viertal erotische (pornografische?) verhalen van eigen hand opgenomen. Wat eigenlijk uit het voorgaande deel van zijn boek al naar voren was gekomen, wordt hier onomstotelijk bewezen: Barton-Jay kan schrijven en goed ook!

Daarna volgen er nog twee korte hoofdstukjes, die gewijd zijn aan de hulpmiddelen en aan de medische aspecten van het (regelmatig) toedienen van klysma's. Barton-Jay hangt hier een zienswijze aan die eigenlijk voor elke “buitensporige” vorm van seksueel handelen opgaat: er is geen gevaar als er maar met kennis van zaken en enig gezond verstand gewerkt wordt. Enige kennis vooraf kan inderdaad geen kwaad: te vaak gebruiken van klysma's (maximaal één à twee maal per week), vooral als er aan het water iets toegevoegd wordt (zeep bijvoorbeeld), kan de darmflora aantasten. En natuurlijk moeten altijd de regels van veilige seks in acht worden genomen bij seksuele handelingen die op het klisteerplezier volgen.

Daad van overheersing

In het voorgaande heb ik al een paar keer verwezen naar het sadomasochistische gebruik van klysma's. De oorzaak hiervan is niet alléén gelegen in het feit dat mensen die een voorkeur voor SM-seks hebben vaak meer gebruik maken van hun fantasie dan doorgaans het geval is.


Eén van de omstandigheden die de behoefte aan ruigere seks kunnen oproepen brengt Barton-Jay ter sprake als hij het heeft over de posities waarin je iemand een klysma kunt toedienen: “Ik denk dat over de knie wereldwijd de favoriete positie is, en zal blijven, vanwege de warmte van de fysieke nabijheid die hij biedt.”

En wie zal de verleiding kunnen weerstaan die billen een mooi rood kleurtje te geven als ze zo in volle glorie binnen handbereik liggen.
Maar natuurlijk is het ook mogelijk het klysma zelf als strafmaatregel te gebruiken, of in ieder geval als middel om te tonen wie de baas is. Pat Califia schreef daarover in Sapphistry (1980): “Vullen van het rectum met warm water veroorzaakt een gevoel dat extremer is dan gewone anale penetratie. Hoe langzamer je het water laat stromen, hoe meer je onderligger zal kunnen opnemen.

In een SM-context symboliseert het geven van een klysma aan iemand dat je de controle over haar uitscheidingsfuncties neemt. Beslissen wanneer én of het iemand toegestaan zal zijn haar zelf verlichting te verschaffen, vertegenwoordigt een grote hoeveelheid macht.”

Een vraag die na de lectuur van Barton-Jay’s boek opkomt is hoe groot de groep mensen is die lust beleven aan klysma's. Een antwoord op die vraag in het algemeen is niet mogelijk - ik ben in ieder geval nooit een onderzoek tegengekomen onder een representatieve steekproef uit de hele bevolking waarin deze vraag gesteld werd. Maar het blijkt wel mogelijk deze vraag te beantwoorden voor de Amerikaanse homo-SM-scene uit de jaren zeventig. Larry Townsend nam namelijk in de eerste editie van The Leatherman's Handbook (derde druk 1977) de resultaten op van een enquête die hij onder deze groep had uitgevoerd. Daaruit blijkt dat zeventig procent van de respondenten over een klysma-uitrusting beschikte.

Opmerkelijker zijn nog de antwoorden op de vraag wat men wil dat de partner aan sex-toys in huis heeft. Maar liefst tachtig procent van de “M”s wil dat hij over klysma-apparatuur beschikt. Daarentegen leeft deze wens bij nul procent van de zich als “S” definiërende heren. Het moge dus duidelijk zijn dat het toedienen van een klysma inderdaad - zoals Pat Califia al opmerkte - vooral ook door de “M” zelf wordt gezien als een daad van overheersing.
In het licht van de cijfers die Townsend presenteert is het verbazingwekkend dat hij in zijn boek minder dan een pagina besteedde aan deze vorm van erotisch genoegen. Een misstand die hij overigens in de geheel herziene en herschreven en daarom deel 2 gedoopte versie van zijn handboek uit 1983 heeft rechtgezet.

De acht pagina's in deze editie van Townsend’s boek zijn overdadig in vergelijking met wat er in het algemeen in boeken over seks wordt meegedeeld over klysma's. Het is tekenend dat Bill Brent in The Ultimate Guide to Anal Sex for Men (2002) wel uitgebreid stilstaat bij klysma’s als voorbereiding op anale seks, maar dat hij voor de erotische aanwending ervan volstaat met een verwijzing naar Barton-Jay’s “eigenzinnige en moeilijk vindbare boek” en vervolgens meteen verwijst naar de traumatische ervaringen die sommige mensen in hun jeugd met klysma’s hebben gehad.
Ik wens echter niet mee te doen aan het problematiseren van elk erotische genot dat meer behelst dan recht-op-en-neer en besluit daarom, net als Barton Jay, met diens “Ode To Water”:

There are lots of lavagian liquids
With which people like to fill -
Buttermilk, coffee, club soda,
A dissolving effervescent pill.

There are those who like it hot,
and some who take it with wine -
but just give me some good ol' water,
And keep the booze outta mine!

Opmerking
Een aantal gesigneerde exemplaren van de derde druk van The Enema As An Erotic Art And Its History is nog in voorraad bij boekhandel Intermale, Amsterdam.



Commentaar:
Re: Klisteerplezier - Laat het water maar stromen-


Reactie van christ1 dd. 21 augustus 2005
Ik doe dit regelmatig thuis en zeker voordat ik sex heb. Maakt schoon en geeft een heerlijk gevoel/voorspel en maak de weg vrij.......

Christ1


Reactie van emanemas dd. 21 augustus 2005
Tja, klisteer plezier, Ik denk dat heel veel gays het doen, uit praktische overwegingen om schoon te zijn tijdens anal sex. Fisters doen het allang. Ikzelf geniet er zeker van en zodra het schoon is is het geweldig om samen met je sex partner elkaar te spoelen en heerlijk te spelen als deel van het sexspel...en dat is dan nog maar het begin!!!


Reactie van gupie dd. 21 augustus 2005
heb dit voor het eerst tijdens mijn vakantie in thailand gedaan.......het was een byzondere ervaring...zeker voor het sexen is de weg inderdaad vrij en ben je ook lekker schoon


Reactie van rickyg dd. 24 augustus 2005
Zou graag willen weten hoe mensen het doen. Nog steeds de oude vertrouwde douche-slang, of zijn er leuke andere mogelijkheden, en waar kun je die krijgen?


Reactie van Henk dd. 01 september 2006
Laat nooit alleen water bij je naar binnen stromen. Op een liter water behoort een flinke theelepel zout. Daarmee wordt voorkomen dat er via de colon (uiteinde van je darmstelsel) water in je bloed wordt opgenomen. Je kan daardoor een flinke hoofdpijn krijgen die langdurig aanhoudt.


Reactie van s dd. 15 april 2007
Auch, dat doet toch zeer


Reactie van klistier dd. 29 april 2007
geile gedachten die me doen steigeren


Reactie van Ton dd. 16 april 2009
doe het altijd en vind het heerlijk ook om bij iemand anders toe te passen maar wist niet dat water opgenomen kon worden door het bloed een goede tip en zal erop letten


Reactie van Joan Nijmegen dd. 20 september 2010
Het lijkt mij bijzonder geil als je het klysteren samen met iemand kunt doen, elkaar dus lekekr ontspannen intiem douchen op een manier die je nooit alleen zult kunnen doen.

joan040@yahoo.com



Reactie van pinokpok dd. 25 januari 2011
Ben oudere man die van lavementen houdt, geven en krijgen. Ik ben nog best toonbaar en strikt zindelijk. Ik verwacht hetzelfde van een partner, dame of heer.Ik woon alleen in Brussel. Heb wel ervaring.


Reactie van Björn1991 dd. 22 mei 2011
Eigenlijk al voor mijn eerste anale sekservaring spoelde ik mezelf schoon en vind dat ook wel zo fris. Er zijn goede setjes te verkrijgen in de betere (gay) seksshops. Ik vind het spoelen overigens een prettig gevoel maar doe het wel altijd alleen.
Soms spoel ik me ook na de seks.


Reactie van Edwin dd. 30 juli 2012
Ik heb reeds menige poging gedaan maar ondanks herhaalde spoelbeurten met een anaaldouchekop gedurende langere tijd, werd ik maar niet schoon hetgeen problemen geeft bij anale sex.....ik begrijp niet hoe dat bij anderen wel lukt. Tips?










GERELATEERDMEER VAN HANS HAFKAMPMEEST GELEZEN VAN HANS HAFKAMP

Klisteerplezier - Laat het water maar stromen

Hans Hafkamp, in Health & Body op 25 augustus 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media